Zejdush Kastrati<\/p>\n\n\n\n
Hipotetikisht, sikur dikush t\u00eb m\u00eb kishte pyetur para se t\u00eb lindja n\u00ebse do t\u00eb kisha d\u00ebshir\u00eb t\u00eb isha ky q\u00eb jam sot \u2013 shqiptar \u2013 p\u00ebrgjigjja ime do t\u00eb kishte qen\u00eb e sinqert\u00eb dhe e ftoht\u00eb: Jo. Jo nga urrejtja ndaj vetes, as nga d\u00ebshira p\u00ebr t\u2019u b\u00ebr\u00eb dikush tjet\u00ebr \u201cm\u00eb i madh\u201d a \u201cm\u00eb i fort\u00eb\u201d. Jo sepse do t\u00eb kisha zgjedhur t\u00eb lindja amerikan, gjerman, francez apo anglez. Ndoshta, vet\u00ebm ndonj\u00eb komb nordik do t\u00eb m\u00eb kishte tunduar imagjinat\u00ebn \u2013 p\u00ebr shkak t\u00eb qet\u00ebsis\u00eb, normalitetit, rregullit dhe nj\u00eb jete m\u00eb pak t\u00eb r\u00ebnduar nga historia, nga konfliktet dhe nga tensionet identitare. Por kjo mbetet vet\u00ebm nj\u00eb hipotez\u00eb. Nj\u00eb fantazi mendore, nj\u00eb loj\u00eb e pamundur me fatin. Sepse jeta nuk pyet. Ajo t\u00eb hedh n\u00eb nj\u00eb realitet dhe pastaj t\u00eb sfidon: ose e mohon veten, ose e p\u00ebrballon at\u00eb q\u00eb je. Kur i kthehem jet\u00ebs sime reale \u2013 f\u00ebmij\u00ebris\u00eb, adoleshenc\u00ebs, viteve t\u00eb studimit, pun\u00ebs, familjes, shoq\u00ebris\u00eb q\u00eb kam nd\u00ebrtuar \u2013 e kuptoj se nuk do ta nd\u00ebrroja asnj\u00eb pik\u00eb e asnj\u00eb presje nga ky rrug\u00ebtim. Jo sepse ka qen\u00eb i leht\u00eb. P\u00ebrkundrazi. Pik\u00ebrisht sepse ka qen\u00eb i v\u00ebshtir\u00eb. Rrug\u00ebtimi im jet\u00ebsor, ashtu si i shumic\u00ebs s\u00eb bashk\u00ebvend\u00ebsve t\u00eb mi, ka kaluar p\u00ebrmes sfidave, pengesave, diferencimeve, baticave dhe zbaticave. Ka pasur momente t\u00eb mbijetes\u00ebs, jo vet\u00ebm materiale, por edhe morale. Shum\u00eb nga plag\u00ebt nuk kan\u00eb ardhur nga rrethanat historike, por nga faktori njeri: primitivizma, inate personale, kapri\u00e7o, shpifje, ndershk\u00ebmbime dhe padrejt\u00ebsi t\u00eb vogla, por t\u00eb p\u00ebrditshme \u2013 ato q\u00eb t\u00eb lodhin m\u00eb shum\u00eb se fatkeq\u00ebsit\u00eb e m\u00ebdha. Si gazetar, shum\u00eb nga k\u00ebto i kam par\u00eb nga af\u00ebr. Disa i kam p\u00ebrjetuar n\u00eb l\u00ebkur\u00ebn time. Shum\u00eb i kam v\u00ebzhguar, analizuar dhe shkruar. Dhe po, ka pasur momente kur jam demoralizuar, jam hidh\u00ebruar dhe kam pyetur veten, pa patetik\u00eb: pse linda ky q\u00eb jam? Por nj\u00eb gj\u00eb mbetet e panegociueshme: nuk jam fajtor q\u00eb jam shqiptar. Ashtu si\u00e7 askush n\u00eb k\u00ebt\u00eb bot\u00eb nuk \u00ebsht\u00eb fajtor p\u00ebr kombin, gjuh\u00ebn apo historin\u00eb n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn ka lindur. Faji fillon vet\u00ebm at\u00ebher\u00eb kur refuzon t\u00eb jesh njeri. K\u00ebt\u00eb bindje e kam artikuluar edhe n\u00eb rrethana konkrete. Menj\u00ebher\u00eb pas luft\u00ebs, n\u00eb Beograd, n\u00eb nj\u00eb takim t\u00eb organizuar n\u00eb kuad\u00ebr t\u00eb projektit \u201cParandalimi i konflikteve\u201d, iu drejtova nj\u00eb zyrtari t\u00eb lart\u00eb serb me nj\u00eb fjali t\u00eb thjesht\u00eb,( Covic),por thelb\u00ebsore: se as ai nuk ishte fajtor pse ishte serb, as un\u00eb pse isha shqiptar, por se respekti minimal njer\u00ebzor ishte i vetmi terren i mundsh\u00ebm bashk\u00ebjetese. I thash\u00eb se un\u00eb, kur hyj n\u00eb Serbi, respektoj ligjet e Serbis\u00eb, dhe se i nj\u00ebjti parim duhet t\u00eb vlej\u00eb edhe kur ai vjen n\u00eb Kosov\u00eb. Reagimi i tij ishte i ashp\u00ebr. Mohues. I mbyllur n\u00eb nj\u00eb bot\u00eb ekskluzivisht serbe, n\u00eb nj\u00eb narrativ\u00eb ku fajin e kan\u00eb gjithmon\u00eb t\u00eb tjer\u00ebt \u2013 p\u00ebrfshir\u00eb edhe faktorin nd\u00ebrkomb\u00ebtar \u2013 dhe ku Kosova mbetet nj\u00eb \u201cshtet inekzistent\u201d. Aty e kuptova qart\u00eb: problemi yn\u00eb nuk \u00ebsht\u00eb vet\u00ebm historia, por mentaliteti. Nj\u00eb mentalitet ballkanas q\u00eb ende funksionon, q\u00eb ende prodhon konflikt, mohime dhe armiq\u00ebsi, edhe kur lufta ka mbaruar. Dhe pik\u00ebrisht p\u00ebr k\u00ebt\u00eb arsye, pavar\u00ebsisht gjith\u00e7kaje, nuk do ta nd\u00ebrroja identitetin tim. Sepse ta mbash at\u00eb, n\u00eb k\u00ebto rrethana, nuk \u00ebsht\u00eb privilegj \u2013 \u00ebsht\u00eb q\u00ebndres\u00eb.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zejdush Kastrati Hipotetikisht, sikur dikush t\u00eb m\u00eb kishte pyetur para se t\u00eb lindja n\u00ebse do t\u00eb kisha d\u00ebshir\u00eb t\u00eb isha ky q\u00eb jam sot \u2013 shqiptar \u2013 p\u00ebrgjigjja ime do t\u00eb kishte qen\u00eb e sinqert\u00eb dhe e ftoht\u00eb: Jo. Jo nga urrejtja ndaj vetes, as nga d\u00ebshira p\u00ebr t\u2019u b\u00ebr\u00eb dikush tjet\u00ebr \u201cm\u00eb i madh\u201d […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":9961,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[35],"tags":[],"class_list":["post-13779","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-opinion"],"yoast_head":"\n