Revista amerikane Foreign Policy (FP) vlerësoi sot se sfida më e madhe për lëvizjen studentore në Serbi, e cila fitoi shumicën parlamentare në zgjedhjet e 25 tetorit, do të jetë kalimi nga një lëvizje proteste në një organizatë politike të aftë për të formuar dhe udhëhequr një qeveri.
Një analizë nga gazetari Alex Ero pohon se lista e studentëve dhe struktura e saj e decentralizuar, mungesa e një udhëheqësi të dallueshëm dhe diversiteti ideologjik kontribuan në fitoren zgjedhore, por të njëjtat karakteristika mund të bëhen pengesë në qeverisjen e vendit.Lista e Studentëve fitoi rreth 53 përqind të votave dhe 140 vende parlamentare, duke i dhënë fund 14 viteve të sundimit të pandërprerë nga Partia Progresive Serbe (SNS), e cila fitoi 103 vende. Pjesëmarrja ishte afër 70 përqind dhe një qeveri e re duhet të formohet brenda 90 ditëve nga shpallja e rezultateve përfundimtare.Kryesuesi i listës studentore, Ilija Srdanović, deklaroi se emërimet në qeverinë e ardhshme do të vendosen kolektivisht, ndërsa plenumet studentore synojnë të ruajnë një rol mbikëqyrës. Autori i analizës paralajmëron se një model i tillë mund të krijojë dy qendra vendimmarrjeje, pasi përfaqësuesit e zgjedhur do të duhet të marrin vendime shpejt, ndërsa plenumet duan të ruajnë pjesëmarrjen e drejtpërdrejtë në procesin politik.
Një problem shtesë janë dallimet midis anëtarëve të lëvizjes në lidhje me Kosovën, marrëdhëniet me Rusinë dhe integrimin evropian të Serbisë, të cilat mund ta bëjnë të vështirë arritjen e një marrëveshjeje mbi çështjet kryesore të politikës së jashtme.
Ndër sfidat për qeverinë e re do të jetë zbatimi i reformave në administratën shtetërore, policinë dhe shërbimet e inteligjencës, ku personeli i lidhur me SNS-në është ende i pranishëm. Ero paralajmëron se shkarkimet dhe spastrimet pa dallim mund të çojnë në një politizim të ri të institucioneve, në vend të depolitizimit të tyre, raporton Danas.rs.Qeveria e re do të duhet t’u përgjigjet edhe problemeve ekonomike të qytetarëve, pasi programi i paqartë ekonomik i lëvizjes studentore dhe planet e investimeve të paplotësuara sa duhet po ngrenë tashmë pikëpyetje midis ekonomistëve.
Autori thekson se as Aleksandar Vuçiç nuk duhet të lihet pas dore, sepse SNS mban 103 vende parlamentare, ndikim në qeveritë lokale, administratën shtetërore dhe median, si dhe rrjete të zhvilluara të ndikimit politik dhe ekonomik.
Zgjedhjet e ardhshme presidenciale, të cilat do të mbahen në fund të dhjetorit, përmenden si një provë shtesë për lëvizjen studentore. Lista studentore do të duhet të emërojë një kandidat, ndërkohë që punon njëkohësisht për të formuar një qeveri, dhe një humbje e mundshme mund të çojë në një situatë në të cilën ajo do të ndante pushtetin me një president që kundërshton programin e saj.
Ero arrin në përfundimin se lëvizja studentore arriti t’i japë fund dominimit politik afatgjatë të SNS-së në zgjedhje, por ndërtimi i një sistemi politik funksional do të kërkojë shumë më tepër sesa një fitore zgjedhore.
