Shi toksik po bie mbi Tuapse, një qytet vetëm 120 kilometra nga rezidenca verore e Vladimir Putinit në Soçi, duke mbuluar makinat dhe rrugët me një shtresë të yndyrshme papastërtie. Qyteti dikur piktoresk i Detit të Zi tani po mbytet pas luftës në vendin e tij në Rusi.
Vetëm brenda dy javësh, dronët ukrainas i vunë flakën katër herë një rafinerie lokale nafte dhe një terminali eksporti , duke ekspozuar dobësitë e mbrojtjes ajrore ruse, dhe retë e tymit ishin të dukshme edhe nga hapësira, shkruan analiza e Kyiv Independent .
Një paradë pa tanke
Ndërsa sulmet me rreze të gjatë veprimi u intensifikuan, presidenti rus u zhduk nga sytë e publikut për dhjetë ditë. Kur u rishfaq më 28 prill, ai i telefonoi Donald Trump për t’i kërkuar një armëpushim tre-ditor për të shpëtuar Paradën e Fitores. Spektakli, i cili zhvillohet më 9 maj dhe njihet si “parada e fitores”, është thelbësor për legjitimitetin e Kremlinit.
Aty ku demokracitë mbështeten te zgjedhjet, Moska mbështetet te shfaqjet rituale të forcës dhe festimet e sakrificës për të lidhur triumfet historike me luftën e sotme.
Pavarësisht gjithçkaje, ministria e mbrojtjes e Putinit hoqi tanket dhe raketat nga parada e këtij viti për herë të parë në dy dekada . Duket se njeriu që kërcënoi Evropën me sulm bërthamor ka frikë se mos kapet në kamera duke shmangur dronët ukrainas në Sheshin e Kuq.Manovra e Kievit
Duke propozuar një armëpushim, Putin u përpoq ta vinte në qoshe Zelenskin. Nëse presidenti ukrainas refuzonte, apologët e Kremlinit në Perëndim do të kishin një argument të ri se si Ukraina refuzon paqen.
Sikur ta kishte pranuar, do ta kishte humbur mundësinë për të prishur paradën e Putinit dhe për t’u kujtuar rusëve të zakonshëm pasojat me të cilat do të përballeshin në fund. Megjithatë, Kievi i ndryshoi me zgjuarsi situatat. Zelensky njoftoi armëpushimin e tij, i cili filloi në mesnatë më 6 maj, si parakusht për një armëpushim më 9 maj.
Rusisë iu dha mundësia të tregonte qëllimet e saj të vërteta, dhe ashtu bëri. Brenda pak minutash, dronët ruso-iranianë Shahed po sulmonin Dnieperin, dhe bombat e drejtuara po godisnin Sumyn, Kharkivin dhe Zaporizhian . Vetëm në javën e parë të majit, Moska vrau 70 civilë dhe plagosi 500 të tjerë në të gjithë Ukrainën, duke e ekspozuar edhe një herë veten si një palë e përkushtuar ndaj luftës.
Ndryshimi në fushën e betejës
Ndërkohë që kjo histori duhet të jetë në qendër të vëmendjes, komentatorët perëndimorë do të përqendrohen me përkushtim te parada në Sheshin e Kuq. Presidenti finlandez Alexander Stubb mbetet një nga udhëheqësit më të qartë të Evropës. “Situata ka ndryshuar,” tha ai. “Ne kemi nevojë për Ukrainën më shumë sesa Ukraina ka nevojë për ne.” Sipas vlerësimeve të tij, Ukraina po eliminon ose plagos midis 30,000 dhe 35,000 ushtarë rusë në fushën e betejës çdo muaj, 95% e tyre nga dronë, me një raport viktimash prej pesë rusë për një ukrainas.
Kievi nënshkroi një marrëveshje mbrojtjeje prej 4.7 miliardë dollarësh me Gjermaninë në prill, e cila përfshin plane për të prodhuar 5,000 dronë me inteligjencë artificiale. Sauditët po blejnë interceptorë ukrainas sepse mund të rrëzojnë një dron Shahed për 10,000 dollarë, ndërsa raketat Patriot janë të rralla dhe kushtojnë 400 herë më shumë. Instruktorët ushtarakë ukrainas janë tashmë në Gjirin Persik, duke trajnuar forcat lokale.
Pasojat ekonomike për Moskën
Ndërkohë, në Hungari, Viktor Orban, aleati më i besueshëm i Kremlinit në Evropë, sapo ka humbur zgjedhjet e para në 16 vjet. I çliruar nga vetoja e Orbanit, Bashkimi Evropian miratoi një kredi prej 106 miliardë dollarësh për Kievin. Fati ekonomik i Moskës po lëviz në drejtim të kundërt. Edhe pse përfiton nga rritja e çmimeve të naftës, humbjet janë të mëdha.
Vetëm në mars, humbjet e të ardhurave të Rusisë nga nafta për shkak të aftësive tona afatgjata vlerësohen në të paktën 2.3 miliardë dollarë”, tha Zelensky. PBB-ja e Rusisë ishte tkurrur me 1.8% në fillim të vitit. Sipas kreut të inteligjencës ushtarake të Suedisë, vendi “po jeton me kohë të huazuar”, duke prodhuar armë që shkatërrohen menjëherë në fushën e betejës, pa inkurajuar shpenzime shtesë.
Lufta po vjen në shtëpi.
Pavarësisht ndryshimeve në terren, mentaliteti në Perëndim nuk po ndryshon me të njëjtin ritëm. “Në një moment, Ukraina do të nënshkruajë një marrëveshje armëpushimi… atëherë mund të ndodhë që një pjesë e territorit ukrainas të mos jetë më ukrainas”, u tha studentëve kancelari gjerman Friedrich Merz. Ndërsa ai mund të ketë folur spontanisht, ky instinkt është domethënës. Berlini po shpenzon miliarda për të ndihmuar Ukrainën të mbrohet, megjithatë kancelari i saj po skicon lëshime në emër të Moskës.
Një problem i ngjashëm ekziston në Uashington. Edhe pse populli amerikan e mbështet në masë dërrmuese Ukrainën, 400 milionë dollarë ndihmë, të miratuara disa muaj më parë, qëndruan të papërdorura në Pentagon derisa u zhbllokua pas presionit publik.
Sulmi ukrainas në Tuapse
Ukraina nuk është më vetëm një marrëse ndihme; ajo po bëhet një ofruese sigurie për Evropën. Vendet po i drejtohen sistemeve ukrainase jo nga bamirësia, por sepse shpejtësia e inovacionit dhe përmirësimeve përcakton avantazhin në fushën e betejës. Pas Tuapses, dronët ukrainas kanë arritur në Perm, 1,600 kilometra thellë në Rusi.
Më 5 maj, raketat ukrainase Flamingo fluturuan më shumë se 1,100 kilometra për të goditur një strukturë ruse në Cheboksary, ku prodhohen pjesë për dronët Shahed dhe raketat Iskander. Lufta e nisur nga Kremlini kundër Ukrainës po i kthehet agresorit. Ukraina e kuptoi se çfarë do të vinte më pas. Disa në Perëndim e kuptojnë këtë, disa po e kapin ritmin, ndërsa disa ende nuk janë të vetëdijshëm për këtë fakt, përfundon në analizën e saj Kyiv Independent.
