Raporti i këtij viti nga organizata izraelite Impact, e cila analizon programet dhe tekstet shkollore në Lindjen e Mesme, tregon ndryshime në qëndrimin e teksteve shkollore në Arabinë Saudite ndaj Izraelit dhe vazhdimin e zbutjes së retorikës.
Raporti vëren se portretizimi i Izraelit dhe sionizmit vazhdon moderimin gradual të dokumentuar në raportet e mëparshme të Impact.
Botimet e fundit heqin ose zbutin disa referenca politikisht të ndjeshme, duke vazhduar një trend të reduktimit të terminologjisë që ka qenë armiqësore ndaj Izraelit në tekstet shkollore në Arabinë Saudite.
Disa shembuj përfshijnë heqjen e Palestinës nga hartat në një numër tekstesh shkollore të shkencave shoqërore që tregojnë territorin e Izraelit, por nuk përmendin emrin e Izraelit.
Libri shkollor i gjuhës arabe për klasën e 11-të gjithashtu e heq fjalinë:
“Myslimanët nuk do ta heqin kurrë dorë nga Jerusalemi”, ndërsa një libër shkollor historie për klasën e 11-të zëvendëson termin “armik sionist” me termin “pushtim izraelit”.
Fjalia është hequr nga libri shkollor
“Këto ndryshime bazohen në reforma të mëparshme, përfshirë heqjen e një libri të tërë të studimeve shoqërore që përmbante narrativa hapur armiqësore rreth sionizmit dhe Izraelit”, tha organizata izraelite në një raport.
Përshkrimi i Perandorisë Osmane
Kur bëhet fjalë për çështje rajonale dhe të brendshme, tekstet shkollore aktuale vazhdojnë të theksojnë besnikërinë ndaj shtetit saudit dhe rëndësinë e stabilitetit kombëtar. Kjo reflektohet në mësimet që forcojnë autoritetin e sundimtarit saudit, ndërkohë që kritikojnë lëvizjet separatiste dhe trendet bashkëkohore ideologjike.
Lëvizje të tilla si Vëllazëria Myslimane, Hezbollahu, ISIS-i, Al-Kaeda dhe milicitë Huthi, të cilat akuzohen për përhapjen e terrorizmit dhe ideologjive ekstremiste, përmenden në mënyrë specifike. Theks i veçantë iu vu kritikave ndaj Vëllazërisë Myslimane, e cila përshkruhet si një organizatë terroriste që paraqitet nën maskën e një përfaqësimi islamik, por në thelb minon parimet fetare dhe nxit trazira.
Prandaj, teksti shkollor i edukimit fetar islamik për klasën e 11-të mëson se fyerja e sundimtarit saudit, nxitja kundër tij ose rebelimi kundër tij janë mëkate.
Për më tepër, teksti shkollor i studimeve shoqërore për klasën e 5-të dënon në mënyrë të qartë ekstremizmin islamik duke krahasuar grupet ekstremiste bashkëkohore me Kharixhitët, duke i paraqitur të dyja si burime dhune, rebelimi dhe kaosi.
Tekstet shkollore aktuale vazhdojnë të kritikojnë si lëvizjet revolucionare ashtu edhe ato separatiste jofetare, duke i paraqitur ato si lëvizje që promovojnë ateizmin dhe prishjen morale.
Legjitimiteti i kryengritjeve gjatë Pranverës Arabe vihet në pikëpyetje nga pretendimet se organizatat terroriste “luajtën një rol të madh në nxitjen e tyre”.
Osmanët vazhdojnë ta paraqesin veten si kundërshtarët kryesorë të dy shteteve të para saudite dhe përshkruhen si “agresorë” (muʿtadī) që e shpërfillën detyrën e tyre për të mbrojtur vendet e shenjta të Islamit. Kjo zëvendësoi përshkrimin e mëparshëm të zgjerimit osman në një dritë më pozitive, si pushtime islamike.
Irani vazhdon të jetë kryesisht i margjinalizuar në kurrikulë, duke përfshirë edhe përdorimin e termit “Gjiri Arabik” në vend të “Gjirit Persik”. Referenca ndaj Gjirit Persik paraqitet si rezultat i “paragjykimit anti-arab”. Tekstet shkollore përmbajnë gjithashtu kritika të nënkuptuara ndaj Iranit brenda temave rreth ndërhyrjes saudite kundër Iranit dhe Huthëve gjatë luftës civile të Jemenit.
