Beogradi po debaton se si duhet të varroset Ratko Mladiç , shkruan gazeta gjermane Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ), siç raportohet nga Deutsche Welle .”Ministri serb i Drejtësisë, Nenad Vujiç, i tha një kanali televiziv boshnjak pas vdekjes së kriminelit të luftës Ratko Mladiç: ‘Gjenerali Mladiç është gjeneral dhe protokolli dihet. Ajo që i përket Mladiçit si gjeneral sigurisht që do të respektohet’. Kjo deklaratë u interpretua nga disa media dhe aktorë politikë të Beogradit si një njoftim për një funeral shtetëror. Pavarësisht se si u konceptua, është e qartë se vetëm një njeri në Beograd vendos nëse shteti do të marrë pjesë në funeralin e Ratko Mladiçit në ndonjë mënyrë: Presidenti serb Aleksandar Vuçiç . Por ai fillimisht mbeti i rezervuar”, shkruan Frankfurter Allgemeine Zeitung.U botua vetëm se një javë para vdekjes së Mlladiçit, Vuçiç i shkroi Tribunalit të Hagës me një kërkesë që i burgosuri, i cili me sa duket tashmë po vdiste, të transferohej në një spital në Serbi. Megjithatë, kjo kërkesë u refuzua.
Nuk ka gjasa që Mladiç të varroset në Bosnjë dhe Hercegovinë, ku lindi dhe u rrit, shkruan më tej FAZ. “Jo vetëm që do të ishte e pamundur për arsye politike të ngrihej një varr përkujtimor në nder të tij në vendin e krimeve të tij më të mëdha, por ndoshta nuk do të ishte në përputhje me dëshirat e familjes dhe të të ndjerit”. Sipas raportimeve të mediave në Serbi, Mladiç dyshohet se donte të varrosej pranë vajzës së tij, e cila kreu vetëvrasje në vitin 1994 në moshën 23 vjeç.
Serbia u përball me një pyetje të ngjashme pas vdekjes së Millosheviqit.
Gazeta gjermane më pas thekson se në Serbi vitet e fundit, të paktën në mënyrë indirekte, kulti i personalitetit të Ratko Mladiçit është inkurajuar nga shteti, krimet e të cilit janë mohuar, minimizuar ose madje festuar, shkruan FAZ. Kjo të kujton një mural të madh në një ndërtesë banimi në qendër të Beogradit, i cili para se të hiqej “ishte nën mbrojtjen e institucioneve shtetërore për javë të tëra”, dhe “një politikan nga maja e shtetit serb e vizitoi në mënyrë demonstrative atë vend”.FAZ shkruan më tej se politika e viteve 1990 nuk është kapërcyer, siç tregohet nga reagimi i klubit të futbollit Ylli i Kuq. “Rekordmeni serb për numrin e titujve dhe fituesi i Kupës së Kampionëve të Evropës në vitin 1991 postoi foto në rrjetet e tij sociale me mbishkrimin: ‘Gjeneral, lavdi dhe falënderime të përjetshme'”.
Gazeta gjermane përmend më pas se kulti i Ratko Mladić-it kultivohet në pjesën e Bosnjës dhe Hercegovinës nën kontrollin serb, në Republikën Srpska. “Milorad Dodik bie në sy në veçanti, i cili tregon një afërsi demonstrative si me diktatorin rus Vladimir Putin ashtu edhe me lëvizjen amerikane MAGA.”
FAZ gjithashtu deklaron se “çështja me të cilën përballet Serbia tani është shumë e ngjashme me atë që u përball pas vdekjes së ish-presidentit Slobodan Millosheviq në vitin 2006. Ai vdiq nga një atak në zemër në një qeli burgu në Hagë para përfundimit të procedurave gjyqësore, dhe kështu formalisht i pafajshëm”.
“Udhëheqja e atëhershme, e udhëhequr nga presidenti pro-evropian Boris Tadiç, u përball me çështjen se ku ta varrosnin, pa e bërë varrin e tij një vend pelegrinazhi për nacionalizmin serbomadh. Në një kohë në Beograd, u shqyrtua mundësia e “eksportimit” të problemit në Rusi. Gruaja dhe djali i Millosheviqit ikën në Moskë, kështu që një funeral atje dukej si një zgjidhje logjike. Në fund, një zgjidhje e ndryshme, mjaft e pazakontë, u gjet në Beograd: Millosheviq, me miratim të veçantë, u varros në kopshtin publik të shtëpisë së tij në qytetin e tij të lindjes, Pozharevac, në juglindje të Beogradit”, shkruan Frankfurter Algemeine Zeitung dhe përmbledh:
“Ratko Mladiç nuk u pendua deri në fund, njësoj si pothuajse të gjithë 160 burrat e paditur para Tribunalit të Hagës. Ka pak arsye për të supozuar se vdekja e tij do të çojë në një debat të hapur serb rreth krimeve të kryera në emër të shtetit të Serbisë së Madhe në vitet 1990.”
