Në Palazzo Barberini në Romë, në një dialog midis dionisiane dhe apolloniane – impulse të kundërta dhe plotësuese në filozofinë e Nietzsche-s – Alessandro Michele prezantoi koleksionin Vjeshtë-Dimër 2026/2027 për Valentino-n.
Roma bashkon shumë gjëra të ndryshme në vetvete – në kryeqytetin e Italisë gjejmë bukuri dhe kaos, histori dhe histori, vese dhe virtyte. Është e lashtë, rilindase, baroke dhe bashkëkohore në të njëjtën kohë. Në të njëjtën mënyrë, koleksioni Vjeshtë-Dimër 2026/2027 i shtëpisë së modës Valentino arrin të bashkojë referenca që kalojnë nëpër epoka të ndryshme në një ngjarje mode.
Në fund të fundit, siç deklaroi drejtori krijues Alessandro Michele , “çdo gjest krijues përballet me traditën që i paraprin”. Duke filluar me traditën e themeluesit të shtëpisë së modës, Valentin Garavani, i cili vdiq më 19 janar.
Konkretisht, ndërsa koleksioni i fundit i haute couture u hap me një fustan në nuancën e famshme të kuqe Valentino, ky, në nder të tij, përfundon me një fustan të gjatë me shpinë të hapur në formën e shkronjës “V” dhe një bisht, në të njëjtën ngjyrë që shënoi historinë e modës.
Megjithatë, përpara finales së madhe, ka ende shumë për të zbuluar. Koleksioni Interferenza i Shtëpisë Valentino, i paraqitur jashtë kalendarit zyrtar, shfaqet midis afreskeve të Palazzo Barberini, madhështia e të cilave kombinon, në tension të dukshëm, rendin dhe lëvizjen. Nga njëra anë qëndron rendi i arkitekturës, i përbërë nga simetria, proporcioni dhe struktura; nga ana tjetër, lëvizja që del nga veprat e artit ose, në këtë rast, nga njerëzit dhe modelet që mbushin dhomat.
Alessandro Michele prezanton një koleksion që eksploron shumësinë e jetës, me të gjitha kontradiktat e saj. Elegancë dhe sensualitet. Dekolte të thella dhe bizhuteri jashtëzakonisht të çmuara që i shoqërojnë ato. Një det me xixa, si një kujtim i netëve të çmendura të viteve tetëdhjetë, bashkëjetojnë me xhinse dhe taka ultra të ngushta, të cilat evokojnë dekadën e fundit. Aty ku ka sandale me taka Rockstud, ka atlete dhe çizme. Blloku i ngjyrave takohet me pëlhura me motive. Materialet transparente dhe të lehta ndërthuren me funde shumështresore: dialogu dhe konflikti shfaqen së bashku. Gjithçka bashkëjeton njëkohësisht.
Mesazhi është i qartë: nuk është e nevojshme të kombinohen çdo element. Pantallonat me një ndërtim të shtresuar takohen me pëlhura të lëmuara dhe të thjeshta. Për sytë tanë, syzet-vizore të frymëzuara nga estetika tekno na ndihmojnë të vëzhgojmë këtë realitet, kaq të pasur dhe të larmishëm, dhe pikërisht për shkak të kësaj, magjepsëse, sikur të ishim në një pistë vallëzimi.
Gratë dhe burrat parakalojnë së bashku, duke sjellë të kundërtat e dukshme në dialog pa i anuluar ato. Në këtë hapësirë pluralizmi, moda bëhet jo vetëm një shenjë estetike, por edhe një shenjë simbolike dhe shoqërore, e aftë të paraqesë një mori imazhesh dhe imagjinatash dhe të reflektojë mbi një larmi të gjerë temash, shkruan Vogue .
