Nga prilli i vitit 2026, Barcelona po prezanton një taksë të re turistike, dukshëm të rritur, që mund të arrijë në 15 euro për natë për person, duke e bërë atë një nga më të lartat në Evropë. Ky vendim është pjesë e strategjisë më të gjerë të qytetit për të kontrolluar presionin turistik mbi infrastrukturën dhe tregun e pasurive të paluajtshme, por edhe për të financuar projekte me interes publik.
Tarifat e mëparshme varionin midis 5 dhe 7.50 euro për natë, ndërsa struktura e re do të varet nga kategoria e hotelit dhe lloji i akomodimit. Për shembull, hotelet me katër yje do të tarifojnë deri në 11.40 euro për person për natë, ndërsa hotelet me pesë yje mund të tarifojnë deri në plot 15 euro. Vizitorët që qëndrojnë në akomodime private ose apartamente do të tarifohen maksimumi 12.50 euro për natë.
Të ardhurat nga taksa do të drejtohen drejt financimit të projekteve të strehimit me çmime të përballueshme. Kjo është bërë një çështje e nxehtë për shkak të rritjes së qirave afatshkurtra dhe ndikimit të saj në tregun lokal të pasurive të paluajtshme. Parlamenti rajonal i Katalonjës planifikon të heqë plotësisht qiratë afatshkurtra deri në vitin 2028, gjë që do të rregullonte më tej tregun dhe do të zvogëlonte efektet negative të turizmit masiv.
Barcelona, ashtu si shumë qytete evropiane, përballet me sfidat e rritjes së shpejtë të turistëve. Qytetet italiane si Roma, Venecia dhe Firence ngarkojnë një taksë turistike midis 3 dhe 7 euro për natë. Venecia gjithashtu takson vizitorët ditorë për të mbrojtur trashëgiminë kulturore. Në Francë, përfshirë Parisin, taksa është deri në 4 euro, ndërsa Berlini aplikon një taksë prej 7.5% mbi çmimin e akomodimit. Amsterdami po fut një taksë prej 12.5% mbi rezervimet e hoteleve për të ulur mbiturizmin, dhe qytetet zvicerane si Cyrihu dhe Gjeneva ngarkojnë 2 deri në 4 CHF për natë.
Vendimi i Barcelonës tregon se një taksë e lartë turistike mund të shërbejë si një mjet për të balancuar turizmin masiv dhe cilësinë e jetës së popullsisë vendase. Ndërsa turistët mund ta shohin këtë si një kosto shtesë, në thelb është një përpjekje për ta bërë turizmin të qëndrueshëm, të përgjegjshëm dhe të dobishëm për komunitetin në planin afatgjatë.
