Federata Ruse ka zhvilluar një raketë të re të telekomanduar me emërtimin S-71K “Kovyor” (Qilim), e cila prodhohet kryesisht nga komponentë të importuar nga jashtë.Raketa ka një rreze veprimi deri në 300 kilometra dhe karakterizohet nga një dizajn i thjeshtë dhe kosto e ulët prodhimi, shkruan gazeta The Kyiv Independent, duke cituar informacione nga shërbimi i inteligjencës ushtarake ukrainase (HUR).
Raketa “Kovjor” është projektuar nga United Airlines (OAK) me seli në Moskë dhe është përshtatur posaçërisht për t’u lëshuar nga avioni luftarak rus i gjeneratës së pestë, Sukhoi Su-57. Bomba fragmentuese OFAB-250-270 që peshon një të katërtën e një toni është vendosur në pjesën e përparme të raketës. Raketa fuqizohet nga një motor reaktiv R500 dhe rrezja e saj efektive vlerësohet në 300 kilometra.
Historiani ushtarak dhe eksperti i mbrojtjes ukrainas Andriy Haruk thekson se kjo raketë pasqyron një kthesë më të gjerë të industrisë ushtarake ruse drejt armëve më të thjeshta dhe më të lira.
“Raketat tradicionale kruiz janë jashtëzakonisht të shtrenjta. Ajo që po shohim tani është koncepti i raketave më të thjeshta dhe më të përballueshme që mund të lëshohen në numër të madh për të mbingarkuar sistemet e mbrojtjes ajrore”, shpjegoi Haruk.
Një hibrid i dronëve dhe raketave konvencionale
Trupi i raketës është bërë nga materiale kompozite shumështresore të bazuara në fibra qelqi, ndërsa elementët e brendshëm janë bërë nga lidhje alumini. Sistemet e kontrollit të fluturimit dhe navigimit mbështeten në sensorë relativisht të thjeshtë.
Haruk e përshkruan këtë dizajn si një lloj tranzicioni midis dronëve të tipit Shahed dhe raketave konvencionale kruiz. Sipas tij, S-71K kombinon kosto të ulëta prodhimi me fuqi goditëse që është dukshëm më e madhe se ajo e dronëve kamikaze.
Varësia nga teknologjia perëndimore pavarësisht sanksioneve
Një fakt veçanërisht shqetësues i paraqitur nga HUR ukrainas është se raketa e re ruse përbëhet kryesisht nga komponentë të prodhuar jashtë vendit. Pjesët vijnë nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Gjermania, Kina, Zvicra, Japonia, Tajvani dhe Irlanda.
“Qasja e vazhdueshme në teknologjitë dhe komponentët e huaj i mundëson agresorit të zhvillojë armë të reja dhe të zgjerojë përdorimin e tyre në luftën kundër Ukrainës”, paralajmëron HUR.
Edhe pse ndaj Rusisë janë vendosur sanksione të shumta, Moska ende arrin të sigurojë mikroçipa dhe pajisje elektronike të prodhuara në Perëndim për industrinë e saj ushtarake. Këto pjesë më shpesh mbërrijnë në Rusi nëpërmjet vendeve të treta, zinxhirëve të furnizimit civil ose kompanive fiktive, gjë që i ndërlikon ndjeshëm përpjekjet e bashkësisë ndërkombëtare në zbatimin e sanksioneve, përfundon raporti.
