Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) shpalli të dielën një emergjencë ndërkombëtare shëndetësore për shkak të përhapjes së Ebolës në Kongo dhe Ugandë, ku janë raportuar më shumë se 300 raste të dyshuara dhe 88 vdekje.
Vendimi u njoftua nga Drejtori i Përgjithshëm i OBSH-së Tedros Adhanom Ghebreyesus pasi infeksioni u përhap nga provinca lindore e Ituri në Kongo në Ugandën fqinje.
OBSH-ja deklaroi se situata nuk i plotëson kriteret për një emergjencë pandemie siç ishte gjatë COVID-19 dhe rekomandoi që kufijtë ndërkombëtarë të mos mbyllen.
Ebola transmetohet nëpërmjet lëngjeve të trupit si të vjellat, gjaku ose sperma. Është një sëmundje e rrallë, por serioze dhe shpesh fatale. Autoritetet shëndetësore kanë konfirmuar se epidemia aktuale është shkaktuar nga virusi Bundibugyo, një variant i rrallë i Ebolës për të cilin nuk ka terapi ose vaksina të miratuara.
Sipas OBSH-së, të gjitha rastet, përveç dy rasteve, u raportuan në Kongo, ndërsa dy të tjerat u konfirmuan në Ugandë. Qendrat Afrikane për Kontrollin dhe Parandalimin e Sëmundjeve raportuan 336 raste të dyshuara dhe 87 vdekje të shtunën, me numrin e të vdekurve që u rrit në 88 një ditë më vonë.
Tedros paralajmëroi se ende nuk ka një pamje të plotë të shkallës së përhapjes së sëmundjes. Siç tha ai, “Ka pasiguri të konsiderueshme në lidhje me numrin aktual të individëve të infektuar dhe përhapjen gjeografike të lidhur me këtë ngjarje në këtë kohë. Përveç kësaj, kuptimi i lidhjeve epidemiologjike me rastet e njohura ose të dyshuara është i kufizuar.”
Të shtunën, Uganda konfirmoi një rast të importuar nga Kongo, dhe pacienti vdiq në një spital në Kampala. OBSH-ja tha gjithashtu se një rast i dytë u raportua në kryeqytetin e Ugandës, pa ndonjë lidhje të dukshme midis dy pacientëve, megjithëse të dy kishin udhëtuar nga Kongo.
Virusi Bundibugyo u zbulua për herë të parë në distriktin Bundibugyo të Ugandës gjatë një epidemie në vitet 2007 dhe 2008, kur u infektuan 149 persona dhe 37 vdiqën. Ai u regjistrua për herë të dytë në vitin 2012 në Isiro, Kongo, ku u raportuan 57 raste dhe 29 vdekje.
Shpallja e gjendjes së jashtëzakonshme duhet t’i inkurajojë shtetet dhe donatorët të reagojnë më shpejt. Megjithatë, përvojat nga vendimet e mëparshme të ngjashme të OBSH-së tregojnë se reagimi ndërkombëtar nuk duhet gjithmonë të sigurojë shpejt teste, ilaçe dhe vaksina për vendet më të prekura.
