Politika e jashtme e Vladimir Putinit, e ndërtuar mbi konfrontimin me Perëndimin dhe planet për t’u hakmarrë për rënien e perandorisë sovjetike, ka filluar të nxisë pakënaqësi në rritje midis rusëve, sipas një sondazhi të VTsIOM.
Në prill, pjesa e qytetarëve që thanë se ishin “përgjithësisht të pakënaqur” me politikën e jashtme “të ndjekur nga autoritetet e vendit” arriti në 26% – një rekord i lartë për të gjithë periudhën e vëzhgimit (që nga viti 2007).
Krahasuar me nivelet e prillit 2025, numri i atyre që ishin të pakënaqur me politikën e jashtme është pothuajse dyfishuar, dhe krahasuar me nëntorin e vitit të kaluar, është rritur me 11 pikë përqindjeje.
Pjesa e atyre që ishin “përgjithësisht të kënaqur” me politikën e jashtme ra nga 59% në dhjetor në 46% në prill. Si rezultat, indeksi i VTsIOM, i cili merr parasysh të gjitha përgjigjet, ra në 41 pikë, duke përsëritur nivelin më të ulët në dy dekada vëzhgimi (të vendosur në vitin 2021).
Këto shifra pasqyrojnë shpresat në venitje për bashkëpunim të suksesshëm midis Vladimir Putin dhe Donald Trump, tha politologu Alexander Morozov për The Moscow Times: “Shifrat e larta për pranverën e vitit 2025 pasqyrojnë tituj optimistë në mediat ruse, të cilat premtuan se lufta do të mbaronte së shpejti nën presionin e Trump (natyrisht ndaj Kievit). Pastaj këto shifra vazhduan deri në nëntor, kur u bë e qartë se ‘fryma e Anchorage’ ishte zhdukur. Dhe gjithçka shkoi drejt greminës.”
“Njerëzit janë të lodhur nga lufta e pafundme dhe e pasuksesshme, janë të frikësuar nga perspektiva e një lufte të madhe me NATO-n, duan të normalizojnë marrëdhëniet me botën e jashtme, por e tëra që shohin është përshkallëzimi”, përshkruan situatën politologu Abbas Gallyamov.
Ai ia atribuon rritjen e ndjeshme të pakënaqësisë me politikën qeveritare në fillim të vitit 2026 faktit se në janar, “SVO” (Operacioni Ushtarak Kombëtar) zgjati më shumë se Lufta e Madhe Patriotike. “Si çdo komb i mbushur me patos, rusët jetojnë në një hapësirë simbolike. Ndjesia se brezat e tanishëm të banorëve të vendit janë treguar të padenjë për kujtimin e paraardhësve të tyre të lavdishëm ka helmuar ndjenjën e tyre të vetvetes. “Ata premtuan ta ‘bëjnë përsëri’, dhe pastaj, para syve të të gjithë botës, dështuan”, arsyeton Gallyamov.
Së bashku me politikën e jashtme, pjesa e atyre që janë të pakënaqur me politikat e brendshme, ekonomike dhe sociale të Kremlinit është rritur ndjeshëm – në 36%, 46% dhe 35%, përkatësisht. Të tre treguesit ishin nivele rekord që nga fillimi i luftës me Ukrainën, dhe rritja e tyre – 10-15 pikë përqindjeje gjatë katër muajve – është më e mprehta që nga reforma e pensioneve e vitit 2018. VTsIOM
i pyeti të anketuarit “deri në çfarë mase janë të kënaqur me politikën e jashtme të ndjekur nga autoritetet e vendit”. Midis Krimesë dhe vitit 2022, qytetarëve u pëlqeu politika e jashtme shumë më tepër se gjithçka tjetër, vëren sociologia Ella Paneyakh. Por gjatë kohës së luftës, këto trende u konverguan dhe u sinkronizuan, dhe tani miratimi i politikës së jashtme po bie. së bashku me gjithçka tjetër.
Që nga fillimi i luftës në shkallë të plotë, qytetarët kanë pushuar së ndarëi politikën e jashtme nga të gjitha politikat e tjera, përfundon Panejah: “Nuk është çështje e ndonjë veprimi të veçantë të politikës së jashtme. Është çështje e faktit që qytetarët fillojnë të perceptojnë vetë pasojat e të gjitha politikave.”
