Që nga fillimi i këtij viti, turistëve ditorë u është ndaluar hyrja në fshat të dielave. Vendimi u mor nga këshilli vendor për të mbrojtur mënyrën e jetesës lokale dhe për të ruajtur një ekuilibër midis turizmit dhe komunitetit.
Në verilindje të Indisë, në shtetin Meghalaya, ndodhet një
fshat i vogël i quajtur Mawlynnong, i cili mund të mos ishte i njohur gjerësisht nëse nuk do të ishte bërë popullor rreth njëzet vjet më parë për shkak të titullit të tij si fshati më i pastër në Azi.
Revista Discover India e quajti atë fshatin më të pastër në Azi në vitin 2003 dhe fshatin më të pastër në Indi në vitin 2005. Praktikat e tij u vlerësuan më vonë publikisht nga kryeministri indian Narendra Modi si një shembull për t’u ndjekur nga pjesa tjetër e vendit.
Shkak i zakonshëm
Rrugë pa asnjë copë letër, shporta mbeturinash prej xunkthi në çdo kthesë, kopshte të mirëmbajtura me kujdes dhe një komunitet që e konsideron pastërtinë e vendit të tyre një pjesë të rëndësishme të jetës së përditshme e kanë bërë këtë vend një nga atraksionet turistike më të famshme në rajon.
Mawlynnong ka vetëm rreth njëqind familje dhe gjashtëqind banorë, dhe të gjithë vendasit, nga fëmijët deri te më të rriturit, marrin pjesë me zell në mirëmbajtjen e fshatit, mbeturinat klasifikohen me kujdes, plastika përdoret minimalisht, rrugët pastrohen çdo ditë…
Banorët e Mawlynnong theksojnë se pastërtia është pjesë e identitetit të tyre . Pastrimi nuk është diçka që e bëjnë sepse duhet, por pjesë e kulturës dhe edukimit të tyre. Përveç mirëmbajtjes së përditshme, ata organizojnë aktivitete të përbashkëta pune të shtunave, gjatë të cilave të gjithë marrin pjesë në punë që janë të dobishme për të gjithë fshatin.
Mbeturinat sortohen me kujdes. Materiali i biodegradueshëm groposet dhe më vonë përdoret si pleh, ndërsa mbeturinat e tjera nxirren jashtë fshatit. Përveç kësaj, kopshtarë të caktuar posaçërisht mirëmbajnë kopshtet publike dhe shtretërit e luleve, gjë që e bën fshatin të duket jashtëzakonisht i rregullt.
Turistët dhe vizitorët tërhiqen jo vetëm nga rrugët e pastra, por edhe nga “ura të gjalla” spektakolare të endura nga rrënjët e pemëve, pikat e shikimit prej bambuje dhe natyra e harlisur për të cilën Meghalaya është e famshme. Po aq tërheqëse është mikpritja për të cilën njihet fshati dhe mirësia me të cilën ata mirëpresin çdo udhëtar.
Një vendim i pazakontë
Por ishte numri në rritje i vizitorëve që çoi në një vendim që i habiti shumë udhëtarë. Konkretisht, nga janari i vitit 2026, turistëve ditorë do t’u ndalohet hyrja në fshat të dielave . Vendimi u mor nga këshilli vendor për të mbrojtur mënyrën lokale të jetesës dhe për të ruajtur një ekuilibër midis turizmit dhe komunitetit.
Shumica e banorëve të Mawlynnong janë të krishterë, kështu që e diela tradicionalisht i kushtohet kishës, familjes dhe relaksimit. Por, meqenëse fshati ka parë një rritje të vizitorëve të fundjavës vitet e fundit, vendasit janë detyruar gjithnjë e më shumë të merren me turistët në vend të detyrimeve të tyre familjare dhe fetare .
Prandaj, ata kanë vendosur që fshati të jetë i hapur vetëm për vizita njëditore nga e hëna në të shtunë. Të dielave, restorantet, dyqanet, tezgat dhe tualetet publike do të jenë të mbyllura, dhe aktivitetet turistike do të pezullohen. Përjashtimi vlen vetëm për mysafirët që tashmë qëndrojnë në akomodime lokale ose vijnë për një qëndrim brenda natës të dielën në mbrëmje.
Edhe pse ndalimi i vizitave të dielave do të thotë më pak të ardhura nga turizmi , banorët besojnë se ruajtja e cilësisë së jetës është më e rëndësishme sesa të ardhurat shtesë. Vendimi i tyre përmendet gjithnjë e më shumë si një shembull i turizmit të qëndrueshëm, në të cilin komuniteti lokal vendos kufij për të ruajtur traditat e veta, paqen, mjedisin dhe identitetin e vendit që, në fund të fundit, tërheq vizitorët.
