Ndërsa 60 përqind e emigrantëve kthehen në atdheun e tyre, 40 përqind shkojnë në një vend tjetër. Më të njohurit janë Spanja, Zvicra, Italia dhe Kroacia.
“Përfundimi ynë është se kushdo që dëshiron të menaxhojë me sukses imigracionin duhet ta kuptojë edhe emigracionin. Çelësi është t’u mundësojmë njerëzve të qëndrojnë afatgjatë përmes mundësive të barabarta, procedurave të besueshme, mbështetjes cilësore dhe një mjedisi në të cilin ata mund të ndërtojnë të ardhmen e tyre”, tha Laura Gossner e Institutit për Kërkime të Tregut të Punës dhe Profesioneve (IAB) në një konferencë për shtyp në Berlin.
Përmes një ankete online, instituti pyeti njerëz të moshës 18 deri në 65 vjeç që u zhvendosën në Gjermani deri në prill 2025 se pse e lanë vendin dhe cilat arsye ishin vendimtare për vendimin e tyre. Rezultatet e hulumtimit tregojnë se emigrimi nuk është rezultat i vetëm një faktori. Arsyet familjare luajnë një rol veçanërisht të rëndësishëm dhe përvojat e diskriminimit janë ndër arsyet më të përmendura. Shumë faktorë, siç janë burokracia, strehimi ose mësimi i gjuhëve, mund të ndryshohen nga vendimet dhe reformat politike, shkruan DW.
Të rinjtë e kërkojnë lumturinë e tyre në Spanjë ose Zvicër
Cilët janë njerëzit që largohen më shpesh nga Gjermania?
“Mesatarisht, ata janë më të rinj, kanë jetuar në Gjermani për një kohë më të shkurtër dhe më shpesh kanë një partner ose fëmijë jashtë vendit. Gjithashtu, ata flasin gjermanisht më rrallë, por për këtë arsye më shpesh kanë një zotërim të mirë të gjuhës angleze”, shpjegon ekspertja e IAB-së, Teresa Koch.
Ndërsa 60 përqind e emigrantëve kthehen në atdheun e tyre, 40 përqind shkojnë në një vend tjetër. Destinacionet më të njohura janë Spanja, Zvicra, Italia dhe Kroacia.
“Ne jemi në konkurrencë me vendet e tjera evropiane në tërheqjen e fuqisë punëtore të kualifikuar”, thotë Yuliya Kosyakova, drejtuese e departamentit të migracionit, integrimit dhe kërkimit të tregut ndërkombëtar të punës në IAB.
Burokracia është një nga arsyet kryesore të largimit
Një pjesë e madhe e kritikave ndaj Gjermanisë nga emigrantët nuk është e re. Ndër problemet më të mëdha janë procedurat e gjata për marrjen e shtetësisë, lejeve të qëndrimit, vizave dhe njohjes së diplomave të huaja. Ata shpesh duhet të presin gjatë për një përgjigje nga institucionet gjermane, dhe tarifat e larta administrative janë një problem shtesë. Shumë prej tyre gjithashtu tregojnë mbështetje të pamjaftueshme kur bëhet fjalë për punësimin dhe zhvillimin e karrierës, qoftë përmes shërbimeve të punësimit, autoriteteve lokale apo vetë punëdhënësve.
E gjithë kjo, thotë Laura Gosner, e bën të vështirë planifikimin afatgjatë të jetës, aksesin në punësim dhe ndjenjën e përkatësisë ndaj Gjermanisë.
Procedurat administrative ndikojnë drejtpërdrejt “në mënyrën se si emigrantët e vlerësojnë të ardhmen e tyre në Gjermani. Nëse procedurat perceptohen si të ngadalta, të pakuptueshme ose të vështira për t’u aksesuar, kjo mund të ndikojë në vendimin nëse do të qëndrojnë në vend”, shpjegon eksperti i IAB-së.
“Ne shohim se emigrantët që kanë më shumë përvoja negative me procedurat administrative, mesatarisht, kanë më pak gjasa të ndihen të mirëpritur në Gjermani.”
Gjuha mbetet çelësi i suksesit në tregun gjerman të punës
Tilman Frank, president i Shoqatës Federale për Tërheqjen Ndërkombëtare të Fuqisë Punëtore Profesionale dhe drejtor i TalentOrange GmbH, e cila ka rekrutuar dhe ndihmuar mbërritjen e mijëra infermierëve, teknikëve, edukatorëve dhe fizioterapistëve në Gjermani, thotë se njohja e gjuhës është çelësi për të lundruar në vend, veçanërisht në tregun e punës.
“Problemi lind kur rruga për në Gjermani është e gabuar që nga fillimi, kur nuk u drejtohemi njerëzve të duhur, nuk zgjedhim kandidatët e duhur dhe nuk ofrojmë mbështetje të mjaftueshme cilësore për mësimin e gjuhëve. Nëse nuk është e organizuar mirë, ka shumë të ngjarë që njerëzit të kthehen. Por nëse u ofrojmë atyre mësim cilësor të gjuhëve dhe zgjedhim njerëz që janë mjaftueshëm të gatshëm për të ardhur në Gjermani, shkalla e mbajtjes është shumë e lartë.”
Sipas Frankut, për momentin, veçanërisht shumë njerëz nga Kenia, India dhe Vietnami po përpiqen të gjejnë vendin e tyre në Gjermani.
Kenia i inkurajon të rinjtë e papunë të shkojnë jashtë vendit nëpërmjet Ministrisë së Punës, ndërsa prindërit në Indi dhe Vietnam i shohin programet e arsimit profesional në Gjermani si një mundësi shumë tërheqëse për fëmijët e tyre. Ekziston një kërkesë veçanërisht e lartë për punëtorë në sektorin e kujdesit për të moshuarit.
Kjo është arsyeja pse Frank i bën thirrje qeverisë federale që të mbështesë mësimin e gjuhës gjermane edhe në vendet e origjinës.
“Të gjitha përpjekjet për të sjellë njerëz këtu pa e ditur gjuhën gjermane nuk kanë sukses në planin afatgjatë. Një shembull i mirë janë programet ndërkombëtare të studimit që zhvillohen në anglisht. Shumë prej tyre presin të jenë në gjendje të punojnë në Gjermani pas përfundimit të studimeve, por në praktikë kjo shpesh nuk është e mundur.”
Një nga arsyet pse emigrantët largohen është se ata shpesh nuk bëjnë punë që përputhen me kualifikimet e tyre.
“Për shembull, njerëzit që janë trajnuar për të punuar në spitale në vendin e tyre përfundojnë këtu në azile pleqsh, duke ofruar kujdes bazë, pa u bërë e qartë ose pa u shpjeguar paraprakisht.”
Një qasje e re: Agjencitë “Puno dhe Qëndro”
Franku thotë se ka dëgjuar histori të panumërta rreth absurditetit të burokracisë gjermane, të cilën shumë emigrantë thjesht nuk e kuptojnë. Kompania e tij madje mirëmban një spreadsheet të veçantë në Excel me shembuj të situatave të pabesueshme dhe gabimeve administrative, siç janë rastet kur dy zyrtarë lëshojnë vendime të ndryshme dhe afate të ndryshme për të njëjtën vizë.
Kjo është arsyeja pse ai beson se mbështetja profesionale për emigrantët është e nevojshme.
Megjithatë, ai thekson se ka edhe zhvillime pozitive. Politikanët, thotë ai, e kanë kuptuar se nuk mjafton të tërheqësh ekspertë ndërkombëtarë në Gjermani, por edhe t’i mbash ata.
“Agjencia federale e punës ka prezantuar një sistem të centralizuar që është më i shpejtë dhe më i besueshëm. Shteti i Hessenit po prezanton një zyrë qendrore për të huajt. Në nivel federal, është planifikuar krijimi i një agjencie ‘Puno dhe Qëndro’.”
Megjithatë, mungesa e punonjësve në institucionet përkatëse është ende një problem i madh në punën e përditshme.
“Dixhitalizimi po përparon, por shumë ngadalë dhe kryesisht nëpërmjet zgjidhjeve individuale të prezantuara nga provincat ose bashkitë federale individuale. Një sistem i unifikuar dhe gjithëpërfshirës ende mungon.”
