Sapo u njoftua vdekja e Ratko Mladiçit, Milorad Dodik, doli për të fituar pikë të kota. Ai tha se gjeneralit nuk iu ofrua kujdesi i duhur mjekësor, se ndalimi i tij pavarësisht gjendjes së rëndë ishte çnjerëzor dhe se vdekja e tij ishte një lloj vrasjeje, si në rastin e Slobodan Milosheviqit. Ai shtoi se ishte dëshmitar i mbrojtjes dhe se pa “sjelljen e ndershme” të Mladiçit. Pra, për efekt të plotë, ai krahasoi: Naser Oriç ecën lirshëm dhe “ai është një vrasës më i madh në Srebrenicë sesa Ratko Mladiç”.
Arkivi thotë të kundërtën. Regjistrimi që po ndahet përsëri sot tregon Dodikun në studion e RTS-së, në një kohë kur llogaritjet e tij ishin të ndryshme. Në atë kohë, ai tha: “Djalli Mladiç e do popullin serb, le të vuajë për krimet e tij”. Nuk kishte sjellje të ndershme. Nuk kishte vrasje. Ai ishte një njeri që, sipas Dodikut, duhet të vuante.
Kjo kthesë nuk është pjekuri. Është llogaritje. Ndërsa ai duhej t’i bënte lajka Perëndimit dhe të paraqitej si pragmatist, Mladiçi ishte një barrë që duhej të paguante meritat. Kur ai duhet t’i bënte lajka elektoratit që kërkon një britmë patriotike, Mladiçi bëhet martir për të, Haga një kasap dhe Dodiku mbrojtësi i nderit serb. I njëjti gjoks, poster i ndryshëm.
Goditjet e lira në arkat patriotike kanë gjithmonë të njëjtin ritëm. Së pari, pritet vdekja. Pastaj thuhen fjalë të ashpra, në mënyrë që dhimbja të arrijë te armiku. Pastaj sillet Orić (ai merr pension nga Serbia si anëtar i Shërbimit të Sigurimit Shtetëror, ai vjen rregullisht në Serbi për të gjuajtur), për t’ia hedhur fajin dikujt tjetër. Në fund, përmendet “sjellje e ndershme”, sikur dëshmitari i mbrojtjes po fshin gjithçka që i njëjti njeri kishte thënë më parë para kamerave. Kushdo që e blen atë histori sot, blen harresën
Dodiku nuk zbuloi një të vërtetë të re rreth Hagës. Ai zbuloi vetëm se Mladiçi është i dobishëm për të si i vdekur ashtu edhe i gjallë, varësisht nga stina. Ai ofroi shlyerje për të gjallët. Ai u ofron një aureolë të vdekurve. Në të dyja rastet, subjekti nuk është gjenerali. Subjekti është pika e Dodikut dhe Vuçiçit.
