Bllokada detare amerikane e Ngushticës së Hormuzit, të cilën Presidenti i SHBA-së Donald Trump e shpalli menjëherë pas negociatave të dështuara me Iranin në Islamabad fundjavën e kaluar, hyri në fuqi të hënën.
Shtetet e Bashkuara thanë se do të përdorin marinën e tyre për të bllokuar anijet që të hyjnë dhe të dalin nga portet iraniane. Ky veprim, i cili erdhi pasi Irani bllokoi kalimin e ngushtë detar në përgjigje të sulmeve SHBA-Izrael që filluan më 28 shkurt, ka tronditur një armëpushim të brishtë dyjavor dhe ka bërë që çmimet e naftës të rriten ndjeshëm.
Bllokada e anijeve dhe naftës iraniane do të ndihet fuqishëm edhe në Kinë, blerësin më të madh të naftës iraniane, shkruan Deutsche Welle.
Çfarë tha Kina për bllokadën detare amerikane të Ngushticës së Hormuzit?
Në një konferencë për shtyp këtë të martë (14 prill 2026), Ministria kineze e Punëve të Jashtme tha se ky hap i SHBA-së ishte “i rrezikshëm dhe i papërgjegjshëm”, duke paralajmëruar në të njëjtën kohë se kjo bllokadë mund “vetëm ta përkeqësojë konfrontimin, të çojë në një përshkallëzim të tensioneve dhe të minojë armëpushimin e brishtë”.Ministri i Jashtëm kinez Wang Yi tha të hënën gjatë një takimi me mysafirë diplomatikë nga Emiratet e Bashkuara Arabe se bllokada e Ngushticës së Hormuzit “nuk i shërben interesave të përbashkëta të bashkësisë ndërkombëtare”.
Ky brez detar strategjik, i cili është burimi jetësor i eksporteve të energjisë në Lindjen e Mesme, normalisht mbulon rreth 20 përqind të furnizimit global me naftë. Trump shkroi në rrjetin e tij social Truth Social të dielën se vendet e tjera “do të përfshihen në këtë bllokadë”, pa specifikuar konkretisht se për cilat vende bëhet fjalë në deklaratën e tij.
Mediat shtetërore kineze raportuan se Uashingtoni kishte “shtrembëruar logjikën e problemit duke tërhequr më shumë vende në konflikt, sepse shkaku rrënjësor i bllokadës së Ngushticës së Hormuzit është operacioni ushtarak SHBA-Izrael kundër Iranit”. Këto mesazhe janë në përputhje me një deklaratë të zëdhënësit të Ministrisë së Jashtme kineze, Guo Jiakun , i cili tha në një konferencë të rregullt për shtyp të hënën se ndërprerjet aktuale të transportit detar përmes Ngushticës së Hormuzit rrjedhin nga konflikti me Iranin dhe se e vetmja zgjidhje është një armëpushim i menjëhershëm. Mediat shtetërore kineze e përshkruan gjithashtu veprimin e Uashingtonit si “një bllokadë që është një reagim ndaj një bllokade”. Pra, si e interpreton Kina bllokadën e SHBA-së – dhe kujt po përpiqet vërtet të bëjë presion Uashingtoni me të?
Presion mbi Kinën për të vepruar
Në një intervistë me Deutsche Welle, Zhang Lun , profesor në Universitetin CY Cergy-Paris, e përshkroi bllokadën amerikane si “hakmarrje në natyrë”. Ai gjithashtu theksoi se me këtë hap, Uashingtoni dëshiron ta “detyrojë Kinën të dalë në skenë”. Zhang shpjegoi se Shtëpia e Bardhë mund të gjejë një rrugëdalje nga ky konflikt dhe të shpëtojë fytyrën nëse Uashingtoni mund ta bindë Pekinin të ushtrojë presion mbi Teheranin dhe të pranojë kushtet amerikane. Kështu, thekson më tej Zhang, Kina – nëse ia del mbanë në këtë – do të ketë një kartë të fortë në negociatat e ardhshme, të tilla si ato në lidhje me Tajvanin.
Megjithatë, Zhang nuk beson se Kina do të ndërhyjë drejtpërdrejt në një luftë në Lindjen e Mesme. Edhe nëse bllokada e Ngushticës së Hormuzit nga Irani do të ndikonte në interesat kineze, përparësia kryesore strategjike e Pekinit mbetet ruajtja e një ekuilibri duke ruajtur marrëdhënie të qëndrueshme me të gjitha palët e përfshira në këtë konflikt.Narrativa e Kinës: “Dalje e nderuar” dhe “skenim i fitores”
Gjatë asaj kohe, media shtetërore kineze e paraqiti bllokadën amerikane si një “logjikë hegjemonike” sipas së cilës SHBA-të mbështeten në forcë kur negociatat dështojnë. Sipas këtij kuptimi, Uashingtoni po mobilizon trupa ushtarake në Lindjen e Mesme me qëllim përgatitjen për përshkallëzimin e luftës – si gjatë negociatave para shpërthimit të konfliktit, ashtu edhe gjatë raundit aktual të negociatave, të ndërmjetësuara nga Pakistani.
