Fëmijët e lindur pas vitit 2025 do të rriten në një botë që do të jetë rrënjësisht e ndryshme nga gjithçka që njohim sot.
Ekspertët po paralajmërojnë gjithnjë e më shumë se brezi i ardhshëm, i ashtuquajturi Gjenerata Beta, nuk do të jetojë sipas rregullave me të cilat u rritën brezat e mëparshëm. Mënyra e studimit, e punës, e fitimit dhe madje edhe e daljes në pension mund të ndryshojë plotësisht nën ndikimin e inteligjencës artificiale dhe zhvillimit të përshpejtuar teknologjik.
Shumë neurologë, studiues dhe ekspertë të arsimit besojnë se prindërit sot po bëjnë një gabim të madh duke vazhduar t’i përgatisin fëmijët për një sistem që po zhduket ngadalë. Për vite me radhë, rregulli ishte se mjafton të studiosh, të mbarosh universitetin dhe të gjesh një punë të qëndrueshme që do të zgjasë për dekada. Megjithatë, bota në të cilën do të hyjnë brezat e ardhshëm do të jetë shumë më e paparashikueshme, me ndryshime të vazhdueshme dhe nevojën për të mësuar vazhdimisht gjatë gjithë jetës.
Në vend që të mbështeten në përgjigje të gatshme, ekspertët argumentojnë se vlera më e madhe do të jetë aftësia për të bërë pyetjet e duhura, për të menduar në mënyrë kritike dhe për t’u përshtatur shpejt me rrethanat e reja. Fëmijët e së ardhmes do të duhet të mësojnë se si të dallojnë informacionin e vërtetë nga përmbajtja e gjeneruar nga inteligjenca artificiale, por edhe si të zhvillojnë inteligjencën emocionale, komunikimin dhe kreativitetin – tipare që makinat ende nuk mund t’i zëvendësojnë lehtësisht.
Studiues nga MIT dhe Stanford pohojnë se modeli klasik i shkollës nuk do të mjaftojë më. Matematika dhe leximi do të jenë ende të rëndësishme, por fokusi i arsimit do të zhvendoset drejt aftësive praktike, zgjidhjes së problemeve dhe aftësisë për të bashkëpunuar me njerëz nga kultura dhe prejardhje të ndryshme. Në një botë që ndryshon vazhdimisht, rezistenca ndaj stresit dhe aftësia për t’u përshtatur shpejt do të bëhen po aq të rëndësishme sa njohuritë akademike, sipas një studimi shkencor të publikuar në platformën shkencore ”
arxiv “.Gjenerata Beta përfshin fëmijët e lindur midis viteve 2025 dhe 2039. Nëse Gjenerata Z u rrit me internetin, dhe Gjenerata Alfa me tableta dhe pajisje inteligjente, atëherë
Gjenerata Beta do të jetë e para që do të jetojë në një botë ku inteligjenca artificiale është e pranishme pothuajse kudo . Nga arsimi dhe mjekësia te transporti dhe komunikimi, sistemet e inteligjencës artificiale do të jenë pjesë e jetës së përditshme deri në atë pikë sa shmangia e teknologjisë do të duket pothuajse e paimagjinueshme.
Ndryshimet do të ndikojnë veçanërisht në tregun e punës. Zyrat tradicionale tashmë po e humbasin ngadalë rëndësinë e tyre, dhe ekspertët parashikojnë se në të ardhmen puna do të përcaktohet më shumë nga mjetet dixhitale dhe rrjetet globale sesa nga ambientet fizike. Ekipet do të formohen përkohësisht për projekte specifike, njerëzit do të bashkëpunojnë me kolegë nga pjesë të ndryshme të botës, dhe orët klasike të punës dhe punësimi afatgjatë do të bëhen shumë më të rralla se sot.
Sipas vlerësimeve të firmës konsulente McKinsey , midis 40 dhe 60 përqind e vendeve të punës ekzistuese mund të zhduken ose të ndryshojnë aq shumë sa do të bëhen të panjohshme deri në vitin 2035. Pikërisht për këtë arsye shumë ekspertë besojnë se shumë vite arsimimi për një profesion nuk do të garantojnë më një të ardhme të sigurt. Në vend të kësaj, arsimi do të jetë më fleksibël dhe do të bazohet në kurse më të shkurtra, projekte praktike dhe përmirësim të vazhdueshëm të aftësive të reja.
Brezat e ardhshëm ndoshta nuk do të kenë vetëm një profesion gjatë jetës së tyre. Po flitet gjithnjë e më shumë për një model në të cilin njerëzit do të ndryshojnë karriera të shumëfishta dhe do të kombinojnë burime të ndryshme të të ardhurave. E njëjta gjë vlen edhe për sistemin e pensioneve, i cili u krijua në një kohë kur njerëzit punonin që nga rinia deri në të gjashtëdhjetat, dhe më pas dilnin në pension për një kohë relativisht të shkurtër. Ndërsa mjekësia përparon dhe jetëgjatësia rritet, shumë besojnë se fëmijët e lindur sot do të jetojnë deri në 90 ose edhe 100 vjeç.
Kjo do të thotë që modeli ku dikush punon një gjë për dyzet vjet dhe më pas merr pension për dekada bëhet financiarisht i vështirë për t’u përballuar. Në vend të një vije të qartë midis punës dhe daljes në pension, e ardhmja mund të sjellë më shumë tranzicione, pushime të herëpashershme, ndryshime karriere dhe mënyra më fleksibile për të fituar jetesën.
E gjithë kjo nuk do të thotë që shkollat, kolegjet apo profesionet tradicionale zhduken plotësisht, por tregon se shoqëria do të ndryshojë shumë më shpejt se më parë. Pikërisht për këtë arsye ekspertët thonë se ndoshta gjëja më e rëndësishme është përgatitja e fëmijëve që të jenë kuriozë, të adaptueshëm dhe të gatshëm për të mësuar gjatë gjithë jetës së tyre, sepse këto cilësi do të përcaktojnë suksesin në botën që do të vijë.
