Zvonko Gvozdenoviq humbi djalin e tij Vukotën më 14 dhjetor 1998, kur gjashtë të rinj serbë u vranë në kafenenë “Panda” në Pejë. Këto ditë, rasti “Panda” është përsëri aktual, dhe ndërsa emrat e kriminelëve po qarkullojne në ankand, Zvonko dhe prindërit e viktimave të tjera po kërkojnë vetëm një gjë – të vërtetën për vdekjen e fëmijëve të tyre.
Vrasja e gjashtë të rinjve serbë në kafenenë “Panda” në Pejë, e cila ndodhi më 14 dhjetor 1998, është vënë përsëri në qendër të vëmendjes së publikut dhe po politizohet dhe keqpërdoret përsëri në rrëfimet e disa personave të tjerë.
“E di që diçka u shfaq përsëri në YouTube për vrasjen e djalit tim dhe fëmijëve të tjerë, se u përmendën disa emra të tjerë. U përmendën shumë emra dhe shumë politikanë komentuan mbi të, përfituan nga vdekja e fëmijëve tanë. Dhe Vuçiç përmendi vrasjen e fëmijëve tanë, premtoi sqarime, por asgjë. Ai është avokat, mendoj se duhet të ketë prova për pretendimet e tij. Para tij, Vuk Drašković dhe Çeda Jovanović dhe Zoran Živković… Nuk ka politikan që nuk ka thënë në televizion se di diçka, dhe pastaj – asgjë. Dhe Albin Kurti tha se e di kush i vrau fëmijët tanë, por përsëri, ne nuk jemi të interesuar për kombësinë e qëlluesit, ne duam emrin dhe mbiemrin e atij që urdhëroi të qëlloheshin fëmijët tanë, asgjë më shumë, asgjë më pak”, tha babai i Vukota Gvozdenoviq, i cili u vra në “Panda”.
Vukota ishte vetëm 16 vjeç.
Svetislav Ristiq ishte 17 vjeç kur u vra. Babai i tij, Ljubomir Ristić, shpreson të shohë të vërtetën, nëse jo drejtësinë.
“Secili prej nesh ka përjetuar një tragjedi të madhe dhe secili vuan dhimbjen në mënyrën e vet. Dhimbja e secilës familje është individuale, edhe pse tragjedia është e përbashkët. Shpresoj që fëmijët tanë të marrin të paktën të vërtetën, nëse jo drejtësinë. Nuk jam i sigurt për drejtësinë dhe gjykimin. Por ekziston drejtësi hyjnore nga e cila askush nuk mund t’i shpëtojë”, tha Ljubomir për portalin Nova.rs.
“Tragjedia jonë u shfrytëzua nga shumë njerëz”
Pas gati 28 vitesh që nga krimi, familjet ndiejnë dorëzim përveç dhimbjes.
“Jemi të dorëzuar dhe të zhgënjyer. Është thjesht e pashpjegueshme për ne që nuk është bërë asgjë pas kaq shumë kohe. E di që JTOK ka ndërmarrë disa veprime, kemi folur edhe me prokurorin në detyrë Aleksandar Isailoviq, por do t’i pyesni se sa larg ka përparuar dhe çfarë po bëjnë. Nuk mund të komentoj për këtë pjesë, sepse jam edhe avokat. Por kemi pasur përshtypjen se shumë njerëz e përdorën tragjedinë tonë kur kishin nevojë dhe sa shumë kishin nevojë, pavarësisht dhimbjes së shkaktuar nga familja”, përfundon bashkëbiseduesi ynë.
Nga rruga, Zyra e Prokurorit Publik për Krimin e Organizuar nisi një hetim për vrasjen në “Panda” në vitin 2016.
Të vrarë dhe të plagosur
Më 14 dhjetor 1998, autorë të panjohur qëlluan me armë automatike mbi mysafirët e kafenesë “Panda”, ku ishin mbledhur të rinj me kombësi serbe.
U vranë Ivan Obradoviq (15), Vukota Gvozdenoviq (16), Zoran Stanojeviq, Svetislav Ristiq (17), Dragan Trifunoviq (17) dhe 25-vjeçari Ivan Radeviq.
Vladimir Lonçareviq dhe pronari i kafenesë Mirsad Shaboviq u plagosën rëndë, ndërsa Nikolla Rajoviq u plagos lehtë.
Çfarë tha Vuçiç për “Pandën”?
Më 26 dhjetor 2013, Presidenti i Serbisë, atëherë Zëvendëspresidenti i Parë i Qeverisë së Serbisë, Aleksandar Vuçiç, tha në programin “Teška reč” në TV Pink: “Krimi në ‘Panda’ nuk është kryer nga shqiptarët siç kemi besuar deri më tani. Publiku do të tmerrohet kur të zbulohet e vërteta.”
Pastaj, në fund të vitit 2015, në një konferencë për shtyp në Qeverinë e Serbisë, ai tha se ishte “pothuajse i sigurt” se çfarë kishte ndodhur në kafenenë “Panda”.
Ai foli edhe për rastin në vitin 2018.
“Ne kemi informacione dhe oficerët tanë po kërkojnë informacione të plota. Po bëjmë gjithçka dhe ata mund të jenë të sigurt se nuk do ta fshehim të vërtetën. Qoftë për shqiptarët apo për serbët”, tha ai.
Familjet e viktimave kanë kërkuar vazhdimisht që Vuçiç të dëgjohet në lidhje me të mësuarit rreth rastit “Panda”. Kjo nuk ndodhi.
Familjet shënojnë përvjetorët e masakrës, por hetimi nuk ka përparuar shumë që nga ai vit në vitin 1998, pak para luftës dhe bombardimeve të NATO-s.
“Çfarë po ndodh? Asgjë nuk po ndodh… Ne i dërguam rreth 20-30 urdhër-arreste Zyrës së Prokurorit Publik për krim të organizuar, po aq kërkesa edhe Presidencës. Mladen Nenadić na priti vetëm një herë, mendoj se ishte në vitin 2016. Që atëherë, vetëm zëvendësit e tij na presin. Ata janë të sjellshëm, por gjithçka përfundon me mirësjellje. Nuk e di pse po e mbajnë fare çështjen nëse nuk kanë ndërmend ta përfundojnë atë. Nuk mund t’i drejtohemi Gjykatës Ndërkombëtare të të Drejtave të Njeriut, sepse jo të gjitha mjetet juridike në Serbi janë shteruar, sikur dikush ta ketë vështirësuar qëllimisht”, tha Zvonko Gvozdenoviq për portalin nova.rs.
Në vitin 2013, Presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiç, përmendi “të vërtetën e dhimbshme”, por prindërit e fëmijëve nuk patën fat as në Presidencë.
“Ne gjithashtu u dërguam kërkesa që të na pranonin. Dhe atje hasëm vetëm mirësi. As nuk e dimë se si duket ai kreu i kabinetit të tij, një Kojić, sepse ai kurrë nuk na nderoi me praninë e tij. Ai dërgon një sekretar, na pret dhe përsëri asgjë askujt. Për vite, dekada, ne kemi qenë duke u rrotulluar në rrathë”, shpjegon Zvonko Gvozdenović.
Çështja u rihap në vitin 2016 pas një ndërprerjeje disavjeçare, por që atëherë nuk ka ndodhur asgjë, për një dekadë të plotë.
