Inteligjenca kineze dhe qarqet akademike dyshojnë se Izraeli qëndron pas krizës së fundit masive të emigrantëve në enklavën spanjolle të Ceutës.
Sipas raportimeve nga Pekini, shërbimi i inteligjencës izraelite Mossad përdori marrëdhëniet e tij të ngushta me Marokun për të nisur një operacion lufte hibride kundër Spanjës, të gjitha në shenjë hakmarrjeje për qëndrimin zyrtar të Madridit mbi konfliktin në Gaza, raporton gazeta spanjolle El Mundo.
Raportet që qarkullojnë në Pekin sugjerojnë se fluksi i papritur i migrantëve në kufirin spanjoll ishte një operacion lufte hibride i llogaritur me kujdes nën direktivën e Mossadit, i ndërmjetësuar nga Maroku, me qëllim destabilizimin e qeverisë spanjolle.
Ky vlerësim strategjik e lidh drejtpërdrejt trazirat e emigrantëve me përkeqësimin e ndjeshëm të marrëdhënieve diplomatike midis Madridit dhe Tel Avivit. Le të kujtojmë se Spanja u përball me reagime të ashpra nga Izraeli pas kritikave të forta ndaj operacioneve ushtarake në Gaza dhe njohjes zyrtare të shtetit palestinez.
Nadia Helmy, një shkencëtare politike egjiptiane e specializuar në marrëdhëniet Kinë-Izrael, theksoi se analistët e sigurisë në Pekin i shohin ngjarjet në Ceuta si një fushatë të qëllimshme presioni të drejtuar kundër administratës së kryeministrit spanjoll Pedro Sánchez.
“Qendrat analitike të inteligjencës kineze kanë monitoruar nga afër përshkallëzimin e tensioneve diplomatike dhe politike midis Spanjës dhe Izraelit”, tha Helmy. “Nga kjo perspektivë, përkeqësimi i marrëdhënieve dypalëshe mund ta ketë motivuar Mossadin të përfshihet në krizën e emigrantëve midis Marokut dhe Spanjës, duke e përkeqësuar më tej situatën dhe duke futur agjentë për të nxitur pakënaqësi dhe kaos midis popullsisë marokene.”
Akuzat po përhapen jashtë Kinës
Teoria e përfshirjes së Izraelit është një temë aktive bisede midis diplomatëve dhe analistëve politikë pranë elitës politike të Kinës. Këto qarqe vazhdimisht vënë në pikëpyetje kohën e valës së emigrantëve dhe lidhjen e saj me ndryshimin në politikën e Madridit në Lindjen e Mesme.
“Që nga normalizimi i marrëdhënieve në vitin 2020, Maroku dhe Izraeli janë bërë aleatë dhe kanë forcuar ndjeshëm bashkëpunimin në fushën e mbrojtjes dhe punës së inteligjencës”, deklaroi një nga diplomatët e njohur me situatën.
Akuzat kundër inteligjencës izraelite nuk vijnë vetëm nga qarqet akademike dhe të inteligjencës kineze. Presidenti kolumbian Gustavo Petro kohët e fundit akuzoi publikisht kryeministrin izraelit Benjamin Netanyahu për krijimin e valës së emigrantëve në Ceuta. Petro pretendoi se Netanyahu financoi lëvizjen e emigrantëve në Spanjë dhe akuzoi Rabatin zyrtar se iu nënshtrua planeve gjeopolitike të Izraelit si një formë hakmarrjeje kundër qeverive që kritikojnë operacionet ushtarake të Izraelit në Lindjen e Mesme.
Edhe pse vlerësimet e inteligjencës së brendshme në Pekin përqendrohen në luftën hibride, media zyrtare shtetërore kineze ka ruajtur një fokus ekskluzivisht evropian në raportimet e tyre. Media si CGTN dhe Xinhua nxorën në pah vendosjen e ushtrisë spanjolle dhe dështimet strukturore të politikës së migracionit të Bashkimit Evropian pas vitit 2015.
Në të njëjtën kohë, përdoruesit e mediave sociale në Kinë shprehën mosbesim të madh për lehtësinë me të cilën u shkel kufiri spanjoll, duke reflektuar fokusin e rreptë të brendshëm të Pekinit në sigurinë kombëtare dhe kontrollin e kufijve.
Përtej pasojave të menjëhershme politike, Pekini e sheh krizën e Ceutës përmes një prizmi më të gjerë gjeostrategjik. Mesdheu Perëndimor përfaqëson një kryqëzim kyç të rrugëve detare, infrastrukturës portuale dhe furnizimeve me energji që janë jetësore për zgjerimin ekonomik të Kinës.
Maroku është aktualisht një nga partnerët strategjikë më të rëndësishëm të Kinës në Afrikë. Rabati dhe Pekini po zgjerojnë me shpejtësi lidhjet ekonomike, duke e pozicionuar Marokun si një platformë industriale për të furnizuar tregjet perëndimore duke anashkaluar barrierat tregtare. Kompanitë shtetërore kineze kanë investuar shumë në infrastrukturën hekurudhore, energjitike dhe portuale të Marokut, veçanërisht në portin e Tanger Med, i cili shërben si qendra kryesore logjistike për zinxhirët globalë të furnizimit të Kinës.
