Kryetari i Parlamentit iranian , Mohammad-Bagher Ghalibaf, tha se
Irani duhet të kombinojë luftën ushtarake me përpjekjet diplomatike, në vend që t’i trajtojë të dyja qasjet si alternativa reciprokisht përjashtuese.
Gjatë një fjalimi në një seancë virtuale të parlamentit, Ghalibaf u dërgoi një mesazh të qartë qarqeve politike në Teheran në lidhje me nevojën për të balancuar fuqinë ushtarake dhe diplomacinë:
“Ne duhet të luftojmë në mënyrë racionale dhe me forcë, dhe të negociojmë në kohën e duhur me autoritet dhe arsye.”
Ai theksoi se këmbëngulja dhe rezistenca e publikut do të ndihmojnë në formësimin e një rendi të ri rajonal dhe global, duke krijuar njëkohësisht mundësi të rëndësishme ekonomike dhe strategjike për Iranin. Sipas tij, Teherani zyrtar ka dëshmuar gjatë shtatë muajve të fundit të konfliktit se nuk është i pafuqishëm përballë agresionit. Ai e përshkroi qasjen e tij si një “përparim të zgjuar” që synon imponimin e vullnetit të popullit iranian mbi armikun.
Kritika të ashpra ndaj rrymave politike në Teheran
Në fjalimin e tij, Ghalibaf trajtoi përçarjet e thella brenda establishmentit politik dhe intelektual iranian, duke kritikuar ashpër dy rryma ekstreme që, sipas tij, po bëjnë gabime strategjike:
Pozicioni i parë përfshin ata që mbështesin me zë të lartë luftën, por nuk ofrojnë asnjë mekanizëm të besueshëm apo horizont të qartë për përfundimin e saj të suksesshëm. Duke refuzuar çdo diplomaci dhe bashkëveprim, ky grup rrezikon ta zhytë vendin në një konflikt dobësues dhe të pafund, duke e mbajtur Iranin në një gjendje krize të përhershme.
Pozicioni i dytë, krejtësisht i kundërt, tenton të nënvlerësojë kapacitetet e vërteta kombëtare të Iranit. Duke përhapur frikë dhe duke e portretizuar vendin si të dobët, kjo rrymë promovon dorëzimin dhe pranimin pa kushte të kërkesave të njëanshme të armikut.
Ghalibaf arriti në përfundimin se qasja e parë do ta dënonte Iranin me një krizë të përhershme, ndërsa e dyta do të sakrifikonte drejtpërdrejt burimet shtetërore dhe dinjitetin kombëtar. Mesazhet e tij sinjalizojnë qartë se kreu i qeverisë iraniane po përpiqet të mbajë të hapura kanalet diplomatike me SHBA-në, por vetëm duke ruajtur pozicione të forta ushtarake në terren.
