Kurorëzimi i “Mbretit të Zvicrës ” ishte një ceremoni plot solemnitet. Një kor këndoi ndërsa Jonas Lauwiner , atëherë 24 vjeç, u gjunjëzua, duke pritur që një kurorë e stolisur me xhevahire të kuqe dhe blu të vendosej në kokën e tij.
Gazetarët dhe komentatorët në republikën federale e hodhën poshtë dhe e tallën ceremoninë, e cila u zhvillua në Kishën Nydegg në Bernë, si një shaka të keqe. Zvicra nuk ka pasur kurrë monarki , kështu që kur Lauwiner – djali i një babai zviceran dhe një nëne marokene – e shpalli veten mbret në vitin 2019, të gjithë menduan se ai ishte thjesht një eksentrik i padëmshëm
Megjithatë, “Mbreti Jonas”, siç e quan veten, ka filluar t’i shqetësojë autoritetet për shkak të “grabitjeve të vazhdueshme të tokave” që ai po kryen brenda federatës.
Sipas ligjit zviceran, kur një copë tokë nuk ka pronar, kushdo mund ta blejë atë falas . Nuk ka shumë parcela të tilla në Zvicër, por ka copa të shpërndara në të gjithë vendin: për shembull, një fushë që një familje refuzoi ta pranonte si pjesë të një trashëgimie, një copë e vogël pylli, etj.
Kërkimi i një toke të tillë kërkon një analizë të kujdesshme të të dhënave të tokës dhe duket se askush nuk u shqetësua – të paktën jo në një mënyrë sistematike – derisa Lauwiner, një teknik i lartë në projektet e automatizimit industrial, e kuptoi se ky mund të ishte çelësi për blerjen e tokës.
Në pak më shumë se një dekadë, duke përfituar nga kjo hapësirë ligjore, ai fitoi 148 copëza toke të shpërndara në Zvicër , me një sipërfaqe totale prej 117,144 metrash katrorë, të gjitha falas.
Zyrtarët në pjesë të ndryshme të vendit u përpoqën të frenonin ambiciet e tij duke mbyllur boshllëkun ligjor përmes të cilit ai ndërtoi “perandorinë” e tij.
Toka nuk është veçanërisht e vlefshme dhe “mbretëria” e tij nuk është e madhe – rreth një e katërta e madhësisë së Vatikanit. Por ajo përfshin 83 seksione rrugësh, gjë që i jep atij ndikim të konsiderueshëm në komunitetet lokale. Për shembull, për një rrugë që ai e bleu pasi u braktis nga zhvilluesi i saj, ai u ngarkon tarifa mirëmbajtjeje pronarëve të shtëpive që e përdorin atë .
Josef Schuler, një këshilltar në kantonin e Lucernës, denoncoi sjelljen “skandaloze” të Lauwiner në lidhje me një nga rrugët e tij, të cilën këshilli donte ta merrte në pronësi. Schuler tha se Lauwiner pranoi ta dorëzonte rrugën falas, por vetëm nëse do të merrte emrin e tij. Përndryshe, ai kërkoi 150,000 franga zvicerane.
Ai shtoi se Lauviner ka “një etje të tepruar për pushtet dhe një nevojë të fortë për vetëpromovim”.
Ai shpesh quhet mbret i vetëshpallur, megjithëse këmbëngul se përshkrimi është i pasaktë. Ai tha se termi është përdorur fillimisht nga mediat që mbulonin blerjet e tij të tokës. “Media gjermane më shpalli mua,” tha ai. “Ata thanë se isha mbret i Zvicrës. Dhe unë mendova, ‘Kjo është e zgjuar.'”
Tani, Lauwiner po e paraqet veten si mbret, duke pozuar për foto me atë që duket të jetë veshje mbretërore dhe duke krijuar “faqen zyrtare të internetit të Mbretit të Zvicrës”.
