Nga Zejdush KASTRATI
Kryeministër Kurti, ministër Vitia!
Nëse vërtet dëshironi të reflektoni solidaritet, humanizëm dhe atdhedashuri, mos u mjaftoni me fjalime, konferenca e deklarata publike. Bëjeni një gjë shumë më të thjeshtë: një herë në muaj, në orën 07:00 të mëngjesit, vizitojini dy pika të shërbimeve shëndetësore në QKUK — Onkologjinë dhe Ambulancën Specialistike.
Jo për kamera, jo për fotografi, jo për propagandë politike dhe aq më pak për vota. Shkoni për t’i parë me sytë tuaj vuajtjet që nuk shfaqen në konferenca shtypi dhe për ta dëgjuar zërin e atyre që, në momentet më të rënda të jetës, ndihen të braktisur nga sistemi.
Aty do të shihni pacientë të sëmurë rëndë, njerëz të traumatizuar nga diagnozat, familjarë të rraskapitur nga ankthi dhe pritjet e pafundme. Do të shihni fytyra që kërkojnë shpresë, jo premtime; dinjitet, jo mëshirë; zgjidhje, jo arsyetime.
Askush nuk po e mohon përkushtimin e shumë mjekëve dhe punonjësve shëndetësorë. Por problemi nuk përfundon te mjeku që e kryen detyrën. Problemi është edhe te burokracia e pamëshirshme, te kaosi organizativ, te procedurat që e lodhin pacientin dhe te një sistem që, në vend se t’ia lehtësojë vuajtjen, shpesh ia shton atë.
Kryeministër, zbritni nga zyrat dhe afrojuani këtyre hallegjinjve! Mos prisni që vuajtjet e tyre t’jua sjellë dikush në tavolinë në formë raporti. Shkoni aty ku dhimbja nuk mund të fshihet pas statistikave dhe ku një orë pritjeje mund të jetë një tjetër orë ankthi për një njeri që lufton me sëmundjen.
Nuk ju kërkohet të bëheni mjekë. Ju kërkohet të mos jeni të verbër ndaj asaj që duhet ta ndryshoni si udhëheqës të këtij vendi.
Dhe një çështje edhe më serioze: dyshimet dhe shqetësimet për keqpërdorime, favorizime e interesa të paligjshme në sektorin e shëndetësisë nuk mund të mbulohen me heshtje. Nëse pretendimet për struktura të interesit dhe korrupsion në QKUK kanë bazë, ato duhet të hetohen pa kompromis, pavarësisht se kujt i çojnë gjurmët.
Sepse kur bëhet fjalë për shëndetin, dinjitetin dhe jetën e qytetarit, çdo ditë e humbur, çdo padrejtësi dhe çdo derë e mbyllur ka një kosto njerëzore.
Kryeministër Kurti, besimi nuk fitohet vetëm me fjalë të bukura. Fitohet kur qytetari e ndien shtetin pranë pikërisht atëherë kur është më i dobët, më i frikësuar dhe më i pambrojtur.
Prandaj, një herë në muaj, në orën 07:00, shkoni në QKUK. Pa protokoll të tepruar, pa skenar dhe pa kamera.
Nëse doni ta kuptoni gjendjen e vërtetë të shëndetësisë, mos i dëgjoni vetëm ata që ju raportojnë. Dëgjojini ata që vuajnë!
Sepse për shumë pacientë, sidomos ata që luftojnë me sëmundje të rënda, shteti nuk matet me fjalimet e kryeministrit, por me mënyrën se si trajtohen në orët më të vështira të jetës.
Dhe nëse pas gjithë këtyre viteve qytetarët vazhdojnë të presin jo vetëm për shërim, por edhe për dinjitet, atëherë pyetja nuk është më se çfarë premtoni ju.
Pyetja është: KUR DO TË NDRYSHOJË KJO GJENDJE?
