VENDIMI i Donald Trump për të rënë dakord me Vladimir Putinin për importin urgjent të naftës ruse në Shtetet e Bashkuara përfaqëson një kthesë spektakolare politike, por njoftimet pompoze për rënien e çmimeve të karburantit thyhen nga matematika elementare: sasitë për të cilat flet Trump janë një pikë uji në oqean, shkruan analiza e BBC-së.
Trump njoftoi me triumf se kishte rregulluar që Moska të dërgonte menjëherë më shumë se 300,000 ton naftë për ta bërë jetën më të lehtë për shoferët dhe fermerët amerikanë. Megjithatë, Shtetet e Bashkuara konsumojnë rreth 3.6 milionë fuçi naftë në ditë. Kjo do të thotë se e gjithë dërgesa e parë që diktatori rus premtoi të dërgonte do të mbulonte nevojat e tregut amerikan për mezi gjysmë dite, thekson BBC.
Panik para zgjedhjeve dhe revolta e fermerëve
Arsyeja e vërtetë pse Trump nënshkroi sanksione të reja tre javë më parë ndaj vendeve që blejnë produkte energjetike ruse, dhe tani ai po vrapon vetë te Putini për karburant, qëndron në panikun e zgjedhjeve. Votuesit shkojnë në kutitë e votimit në zgjedhjet e Kongresit pas më pak se një muaji, dhe çmimet e benzinës në pompa kanë qenë të larta që nga fillimi i luftës SHBA-Izrael me Iranin.
Ky ndikim ndihet më brutalisht në shtetet tradicionalisht bujqësore si Iowa, Kansas, Teksas dhe Ohio, ku makineritë bujqësore dhe transporti i mallrave konsumojnë sasi të mëdha nafte. Ishin këto shtete, baza kyçe të Partisë Republikane, që brenda natës u shndërruan në fushëbetejat politike të pasigurta që mund t’i merrnin Trump shumicën në Kongres.
Pranimi i pafuqisë: Trump zotohet të mos e prekë Iranin deri në zgjedhje
Për të ndaluar debaklin zgjedhor, Trump bëri lëvizje të paprecedentë. Ai u bëri presion aleatëve evropianë që të hapnin rezervat e tyre strategjike të naftës, hoqi taksat federale të karburantit dhe e devijoi naftën e destinuar për bujqësinë në drejtim të transportit ndërshtetëror me kamionë.
Ndoshta pranimi më i hapur se sa shumë po e shqetëson situata ishte mesazhi i tij i fundit se SHBA-të nuk do të nisnin sulme të reja ushtarake ndaj Iranit deri pas zgjedhjeve të Kongresit. Por, meqenëse çmimet ende nuk kanë rënë, marrëveshja me Putinin ishte një përpjekje e fundit për t’u ofruar votuesve një zgjidhje të ngjashme.
Amerikanët nuk do të ndiejnë asnjë ndryshim.
Ekspertët dhe analistët paralajmërojnë se kjo marrëveshje nuk do të bëjë pothuajse asnjë ndryshim të vërtetë për amerikanët e zakonshëm në pompat e benzinës. Përveç sasisë së papërfillshme, është plotësisht e paqartë se kur dhe si këto tankera ruse supozohet të arrijnë fizikisht në bregun amerikan, dhe vetë kapacitetet ruse të rafinimit janë dëmtuar rëndë nga sulmet e vazhdueshme të Ukrainës.
Më e rëndësishmja për rezultatin e zgjedhjeve është se votimi i parakohshëm është tashmë në kulmin e tij në një numër shtetesh kyçe. Njerëzit tashmë po i hedhin fletët e votimit në kutitë e votimit, ndërsa dëshmojnë jetën e kushtueshme dhe pasojat e luftës në Lindjen e Mesme çdo ditë, kështu që “torta politike”, sipas BBC-së, është tashmë “pjekur praktikisht”.
Financim i hapur i makinës ruse të luftës
Në të njëjtën kohë, manovra e Trump mbart dëme të mëdha diplomatike dhe morale. Duke i hapur derën naftës ruse, Uashingtoni de facto po shkel sanksionet e veta dhe po mbush drejtpërdrejt arkën e Kremlinit me valutë të huaj për agresion të vazhdueshëm kundër Ukrainës, gjë që e ka bërë Shtëpinë e Bardhë shënjestër të kritikave të ashpra nga aleatët e saj.
Presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky ka thënë hapur se lejimi i Rusisë për të shitur derivate po financon drejtpërdrejt një luftë që duhet të ndalet, jo të zgjatet. Dhe ndërsa Uashingtoni po përpiqet të shesë një histori shpëtimi ekonomik, në praktikë Trump i ka dhënë Kremlinit një dhuratë diplomatike dhe para, dhe në këmbim ka marrë karburant për gjysmë dite pune.
