Qeveritë dhe institucionet evropiane duhet t’i dëgjojnë më seriozisht të rinjtë që protestojnë kundër krizës së strehimit, varfërisë dhe të ardhmes së pasigurt, në vend që ta shohin pakënaqësinë e tyre vetëm përmes prizmit të dhunës, paralajmëroi Presidenti i Komitetit Ekonomik dhe Social Evropian (EESC), Séamus Boland.
“Le të mos i dënojmë të rinjtë për shprehjen e pikëpamjeve dhe shqetësimeve të tyre për të ardhmen. Ata janë e ardhmja”, u tha Boland gazetarëve në Bruksel, duke iu referuar protestave në qytete evropiane, përfshirë Parisin, Dublinin dhe Athinën.
EESC, institucioni konsultativ i BE-së që bashkon 327 përfaqësues të punëdhënësve, sindikatave dhe shoqërisë civile, organizoi të enjten një konferencë mbi zhdukjen e varfërisë.
Në Athinë, studentët dolën në rrugë të mërkurën dhe ngritën tenda në sheshin përpara parlamentit, pasi protestuesit kishin pushtuar më parë sheshet në Madrid dhe Lisbonë dhe u përleshën me policinë në Paris.
Boland, një fermer irlandez i cili e ka përjetuar vetë varfërinë dhe ka qenë president i EESC-së për një vit, paralajmëroi se fakti që studentët duhet të protestojnë për t’u dëgjuar tregon se institucionet duhet të krijojnë mekanizma sistematikë për dialog me të rinjtë. “Ata protestojnë sepse nuk besojnë se zëri i tyre po dëgjohet nga parlamenti dhe institucionet”, tha ai.
“Nuk bëhet fjalë vetëm për dhunë”
Boland dënoi dhunën dhe u bëri thirrje protestuesve ta shmangin atë, duke paralajmëruar se kjo mund të çojë në humbje jetësh. Por ai theksoi se autoritetet nuk duhet të lejojnë që incidentet e dhunshme të eklipsojnë arsyet pse njerëzit po dalin në rrugë.
“Nuk do të doja që qeveritë ta përdorin çështjen e dhunës për të shmangur reagimin ndaj asaj që thonë qytetarët. Kjo ka të bëjë me shumë më tepër sesa thjesht dhunë”, theksoi ai.
Sipas tij, pakënaqësia buron nga problemet e përditshme të qytetarëve, veçanërisht mungesa e strehimit, qasja e vështirë në kujdesin shëndetësor dhe arsim, si dhe nivelet e larta të varfërisë. Ai paralajmëroi se njerëzit që nuk mund të sigurojnë një strehë mbi kokën e tyre ose kushte të përshtatshme për fëmijët e tyre po humbasin besimin te institucionet për arsye të mira.
Prandaj, Boland u bëri thirrje udhëheqësve evropianë të njohin seriozitetin e krizës së strehimit dhe të shqyrtojnë shpalljen e gjendjes së jashtëzakonshme në nivel evropian. “Nëse e thoni qartë, nëse e shpallni, mendoj se do ta ulni nivelin e pakënaqësisë sepse atëherë të paktën ata do të dëgjojnë një mesazh pozitiv”, tha ai.
“Nëse nuk shpallni gjendje të jashtëzakonshme, çfarë dëgjojnë të rinjtë? Ata nuk dëgjojnë asgjë”, shtoi ai.
Kritika ndaj politikave të BE-së
Ai vlerësoi se iniciativat ekzistuese evropiane për të zgjidhur problemin e strehimit përfaqësojnë përparim, por nuk do të jenë të mjaftueshme pa zgjidhje afatgjata për financimin e ndërtimit të banesave sociale dhe të përballueshme. Është e nevojshme, beson ai, të rishikohen modelet e huadhënies, roli i bankave, mungesa e punëtorëve të kualifikuar dhe rregulloret që ngadalësojnë ndërtimin.
Boland kritikoi gjithashtu mundësinë e reduktimit të fondeve për politikat sociale në kuadrin financiar shumëvjeçar të ardhshëm të BE-së, duke paralajmëruar se neglizhimi i nevojave sociale mund të dobësojë besimin e qytetarëve në institucionet evropiane.
“Propozimi aktual i Kornizës Financiare Shumëvjeçare (KFSH) është zhgënjyes sepse tenton të margjinalizojë dimensionin social”, tha ai. “Nuk është i qëndrueshëm. Nëse shikoni se çfarë po ndodh në Francë, Portugali dhe Itali, është e qartë se një qasje e tillë nuk është e qëndrueshme”, përfundoi ai, duke paralajmëruar se nevojiten më shumë para për mirëqenien sociale për ta mbajtur BE-në të bashkuar.
Aktualisht, në Bashkimin Evropian po zhvillohen negociata mbi buxhetin për periudhën 2028-2034, dhe disa vende më të pasura, përfshirë Gjermaninë dhe Holandën, po kërkojnë një ulje të buxhetit të përbashkët, në të cilin investojnë më shumë sesa tërhiqen prej tij.
