Në muzg të kësaj dite gushti, ndizen 2,000 pishtarë romakë dhe një dritë mahnitëse përhapet në qiellin e mbrëmjes…
Çdo vit në gusht,
Portovenere në Italinë veriperëndimore bëhet
e dukshme nga hapësira për një mbrëmje . Ose të paktën kështu përshkruhet skena që tradicionalisht shihet më 17 gusht në këtë qytet idilik italian në bregdetin Ligurian, në provincën e
La Spezia-s . Në muzg, mijëra pishtarë dhe qirinj ndizen tradicionalisht mbi shkëmbinj, përgjatë bregdetit dhe rreth kishës së Shën Pjetrit, duke krijuar një shfaqje spektakolare drite. Ndriçimi është pjesë e kremtimit të festës së Zonjës së Bardhë (Madonna Bianca), shenjtores mbrojtëse të Portovenere-s, së cilës i kushtohet një nga festivalet më të rëndësishme fetare lokale.Tradita lidhet me një ngjarje në vitin 1399, kur një epidemi murtaje po përhapej në zonat përreth dhe kërcënonte banorët e Portovenere-s. Sipas legjendës, më 16 gusht, një burrë vendas i quajtur Lucciardo u gjunjëzua para një pikture të Virgjëreshës Mari dhe i kërkoi ndihmën e saj. Ndërsa lutej, piktura e zbehur thuhet se filloi të rifitonte ngjyrat e saj dhe detaje që nuk kishin qenë të dukshme më parë u shfaqën në të. Pamja e duarve të Marisë ndryshoi dhe një rrotull u shfaq në duart e foshnjës Jezus me një mesazh që bënte thirrje për lutje dhe kthim në besim.
Një mrekulli në një qytet të vogël
Vendasit e interpretuan ngjarjen si një mrekulli dhe një shenjë mbrojtjeje nga murtaja. Sipas legjendës, Portovenere u shpëtua nga epidemia dhe imazhi i mrekullueshëm u bë një objekt nderimi të veçantë. Sot ajo mbahet në kishën e Shën Lorencit (San Lorenzo) në Portovenere, ku vizitorët mund ta shohin atë.
Kisha e Shën Lorencit luan gjithashtu një rol të rëndësishëm në festimin e Madonna Bianca, gjatë së cilës tradicionalisht mbahet një procesion solemn me imazhin e shenjtë nëpër rrugët e Portovenere-s. Rrugët janë të zbukuruara me lule dhe procesioni kalon nëpër qendrën historike dhe lidh monumentet më të rëndësishme sakrale të qytetit, përfshirë Kishën e Shën Pjetrit.Një përvojë e veçantë ofrohet nga ndriçimi i mbrëmjes, kur mijëra flakë ndriçojnë shkëmbinjtë, muret dhe bregdetin, duke krijuar një skenë për të cilën kjo festë është bërë e famshme jashtë Italisë.
Këtë vit, festimi mori një formë më modeste , pa ndezjen e zakonshme të shkëmbinjve me mijëra pishtarë, për shkak të një ngjarjeje tragjike që preku komunitetin vendas. Vetëm dy ditë para festës, 21-vjeçari Sebastiano Piaggi u zhduk në det pranë Portovenere-s, pasi ra në det ndërsa udhëtonte me një barkë të vogël me miqtë. Në shenjë solidariteti me familjen e tij, autoritetet lokale vendosën të mbanin procesionin tradicional fetar, por pa spektaklin e zakonshëm me mijëra pishtarë dhe program argëtues.
