Në ditët pas nisjes së koordinuar SHBA-Izrael të “Operacionit Epik Fury”, Kremlini hapi një fushatë paralele – jo në fushën e betejës, por në hapësirën e informacionit. Brenda pak orësh, Moska akuzoi Uashingtonin për destabilizim të rajonit dhe shkelje të ligjit ndërkombëtar.
Edhe pse Presidenti rus Vladimir Putin nuk i ka ofruar ndonjë mbështetje të prekshme Iranit, regjimi i tij ka shfrytëzuar momentin për të hedhur dyshime mbi besueshmërinë amerikane dhe për të ridrejtuar vëmendjen globale nga lufta e Rusisë në Ukrainë.
Modeli është i njohur. Kur ngjarjet gjeopolitike kërcënojnë qëllimin strategjik të Moskës, Kremlini pozicionohet si mbrojtës i normave ndërkombëtare, ndërsa e portretizon Uashingtonin si të pamatur dhe destabilizues. Pas sulmeve ndaj udhëheqjes së lartë të Iranit, Putini denoncoi publikisht SHBA-në dhe Iranin për kryerjen e “një shkeljeje cinike të të gjitha normave të moralit njerëzor dhe të drejtës ndërkombëtare”. Ministria e Jashtme e Rusisë vazhdoi me akuza se SHBA-ja dhe Izraeli kishin “inxhinieruar një ‘krizë të shkaktuar nga njeriu’. Ish-Presidenti rus Dmitry Medvedev ka paralajmëruar se Uashingtoni mund të fillojë Luftën e Tretë Botërore”.
Kremlini i ka përforcuar vazhdimisht këto deklarata. Në një artikull nga media e sponsorizuar nga Kremlini, RT, Yevgeny Primakov, një politikan rus,
pohoi se si “agresioni i paprovokuar i SHBA-së… i kryer në sfondin e bisedimeve të vazhdueshme të paqes – dërgon një mesazh dëmtues: lëshimet kanë pak vlerë”.Kjo fushatë mesazhesh shërben për një qëllim të qartë. Duke akuzuar Uashingtonin për shkaktimin e “luftës më të madhe rajonale deri më tani”, Moska shpreson të gërryejë unitetin perëndimor dhe të dobësojë mbështetjen për Kievin.
Strategjia funksionon vetëm nëse ka çarje që duhen zgjeruar – dhe ka. Sondazhet paraprake kanë zbuluar se gati 6 nga 10 amerikanë e kundërshtojnë operacionin. Edhe pse republikanët kanë qenë më mbështetës, sondazhet zbuluan se shumë prej tyre mund të heqin dorë nga mbështetja e tyre nëse trupat amerikane plagosen ose vriten. Dy ditë pas fillimit të operacionit, katër ushtarakë amerikanë kanë vdekur .Mbështetja ka qenë e përzier edhe jashtë vendit, madje edhe aleatë të SHBA-së si Franca, Mbretëria e Bashkuar dhe Gjermania që i bëjnë thirrje SHBA-së dhe Iranit të kthehen në negociata.
Putini nuk ka nevojë të shpikë përçarje; ai vetëm duhet të shfrytëzojë ato ekzistuese. RT ka qenë gati ta bëjë pikërisht këtë. Nuk e humbi mundësinë për të ndezur polarizimin, duke pyetur me qëllim : “Pse amerikanët po vrasin dhe po vdesin përsëri për Izraelin?”
Kanalet ruse të Telegramit kanë qenë gjithashtu të zëna në hapësirën e informacionit, duke diskutuar hapur se si sulmet ndaj Iranit mund t’i shërbejnë interesave strategjike të Moskës. Një kanal i shquar, Voenny Osvedomitel (“Informatori Ushtarak”), argumentoi se sa më pak interceptorë PAC-3 dhe lëshues Patriot të marrë Ukraina, aq më shumë raketa balistike ruse do të depërtojnë në mbrojtjen ukrainase. Kanali Rybar i Rusisë përsëriti narrativa të ngjashme.
Pavarësisht portretizimit të Rusisë si një shpëtimtare mes dhunës perëndimore, mesazhet e Kremlinit janë shpesh të paqarta në lidhje me angazhimet aktuale ndaj aleatit të saj në vështirësi. Analisti ushtarak rus Andrei Ilnitsky paralajmëroi kundër “tërheqjes në vorbullën” e një lufte më të gjerë rajonale dhe i kërkoi Moskës “të qëndrojë në kursin e saj dhe të ndjekë linjën e saj strategjike”. Edhe zëdhënësi i Kremlinit, Dmitry Peskov, theksoi se “anëtarësimi në BRICS nuk përfshin detyrime për të ofruar ndihmë në kohë agresioni të armatosur”.Kur përballet me perspektivën e një përshkallëzimi të kushtueshëm, Moska ka zgjedhur vazhdimisht të kufizojë ndihmën e saj. SHBA-të duhet të shfrytëzojnë rastin për t’iu kundërvënë ofensivës informative të Kremlinit, duke u kujtuar partnerëve të Putinit: Me Rusinë në anën tuaj, jeni në një situatë të vështirë. Operacionet informative janë një instrument me kosto të ulët dhe me rendiment të lartë në strategjinë e Putinit. Në konfliktin modern, narrativa është një armë. Kremlini e kupton këtë. Edhe Shtetet e Bashkuara duhet ta kuptojnë këtë.
Dr. Ivana Stradner & Emily Hester
