Ish-ambasadori i ShBA-së në Serbi, Michael Kirby, beson se ekziston një lidhje midis pritjes së Rusisë që delegacioni parlamentar serb të mos marrë pjesë në Forumin e Krimesë në Zagreb dhe mungesës aktuale të përfaqësuesve serbë në atë tubim në Kroaci të iniciuar nga Ukraina.
“Nga larg duket se Serbia ka zgjedhur të qëndrojë në anën e Rusisë në luftën ruso-ukrainase”, tha Kirby për Zërin e Amerikës.Gjatë dy ditëve të mëparshme, përfaqësues të më shumë se 50 vendeve dhe organizatave botërore u mblodhën në Zagreb për të diskutuar, ndër të tjera, për mënyrat për të ndihmuar Ukrainën. Ndër zyrtarët botërorë ishte edhe kryetarja e Dhomës së Përfaqësuesve të SHBA-së, Nancy Pelosi.
Megjithatë, për momentin në Beograd nuk ka një shpjegim zyrtar nëse ka mbërritur ftesa për forum dhe cilat do të ishin arsyet e mundshme të refuzimit, pyetje që Zëri i Amerikës i drejtoi kryetarit të Kuvendit. të Serbisë, Vladimir Orliq.
Pikërisht ai, sipas shënimit zyrtar parlamentar në të cilin kishte akses Zëri i Amerikës, ishte pjesëmarrës në takimin e 16 shtatorit 2022, në të cilin ambasadori rus në Beograd, Aleksandar Bochan-Kharchenko, shprehu pritshmërinë që delegacioni Parlamenti serb nuk do të merrte pjesë në samitin e Platformës së Krimesë.
Kirby, i cili shërbeu në Serbi nga viti 2012 deri në vitin 2016, tha se beson se rusët kanë një ndikim të rëndësishëm në institucione të rëndësishme të Serbisë, si dhe në Partinë Progresive Serbe, duke deklaruar se që nga viti 2012 ka pasur një periudhë të distancimit të konsiderueshëm të Qeveria serbe nga rruga evropiane dhe një kthesë shumë e dukshme drejt Rusisë, dhe veçanërisht Putinit.
“Duke pasur parasysh kundërshtimin e Serbisë për pavarësinë e Kosovës, duket se Serbia e pranon marrjen e territorit nga Rusia me standarde të dyfishta”, tha Kirby.
Ai deklaroi se nëse do të ishte fqinj i Serbisë dhe do të vëzhgonte admirimin e qartë për Putinin, një njeri që sulmoi dy herë një fqinj – Ukrainën, një herë një fqinj tjetër – Gjeorgjinë dhe kurrë nuk u largua nga territori i pushtuar i ish fqinjit të tij – Moldavisë, do të pyesja veten nëse kjo do ta bënte atë të mendojë për të imituar lëvizjet e Putinit, jo vetëm për të shprehur admirimin e tij.
