Për promovimin e së vërtetës rreth gjenocidit në Srebrenicë, Senati i Universitetit të Tuzlës i dha Menachem Rosensaft, nënpresidentit të Kongresit Botëror Hebre , titullin doktor nderi i shkencës.
Rosensaft foli sot në emisionin e Federatës për përgjegjësinë e kriminelëve, si dhe atyre që mohojnë gjenocidin, si dhe faljen dhe rëndësinë e ruajtjes së kujtesës.
“Të vetmit që kanë të drejtën dhe fuqinë për të falur janë ata që u vranë dhe ne nuk kemi të drejtë të flasim në emër të tyre. Ata që kryen një krim – qoftë në Srebrenicë, në Aushvic apo në Jasenovac – nuk janë të denjë për falje. Ne duhet të sigurohemi që ata të mos falen dhe lavdërohen në shoqërinë tonë sot nga ata që i konsiderojnë krimet e tyre si një mënyrë legjitime të sjelljes” , tha Rosensaft.
Ai theksoi se ekzistenca e muralit me Ratko Mlladiqin është glorifikimi jo vetëm i individit por edhe i krimeve që ai ka kryer – dhe kjo është e papranueshme.
Askush nuk mund të bëjë kurrë aq sa duhet që kujtimi i së kaluarës së tmerrshme të Srebrenicës apo Foçës të gërshetohet në kujtesën e përjetshme. Problemi sot nuk është aq shumë nëse kemi bërë mjaftueshëm, tha Rosensaft – ka të bëjë më shumë me atë që duhet të bëjmë në të ardhmen.
Kur bëhet fjalë për rrezikun që viktimat të shndërrohen në statistikë, Rosensaft thekson se numrat – qofshin tetë mijë apo gjashtë milionë – duhen parë përmes prizmit të individëve: “Duhet të jemi të vetëdijshëm dhe të vërejmë persona individualë, persona me emër, me një histori, me një të kaluar, çfarë ndodhi, si u nda një djalë nga nëna e tij – dhe si e shikon nëna djalin e saj, një djalë me emër, teksa e marrin me armë dhe si e dinë të dy se ata nuk do ta shohim më kurrë njëri-tjetrin”.
Rosensaft shton se e njëjta gjë duhet të ndodhë me hebrenjtë e vrarë në Aushvic dhe Bergen-Belsen: “Ne duhet t’i reduktojmë ato numra në numrin 1, të ndjekur nga një numër tjetër 1, pastaj një numër tjetër 1… derisa të jemi tetë mijë herë të vetëdijshëm për numri 1. Dhe gjashtë milionë herë i vetëdijshëm për numrin 1“.
Ata që mohojnë gjenocidin në Srebrenicë ose që mohojnë dhe shtrembërojnë Holokaustin bëhen bashkëpunëtorë të mëvonshëm në krimet.
“Ne nuk mund ta justifikojmë lejimin e kësaj, por është më keq që për ata që mohojnë gjenocidin në Srebrenicë ose ata që mohojnë dhe shtrembërojnë Holokaustin në një farë mase, nuk mund të bëjmë më shumë për këtë çështje sesa mund të bëjmë për njerëzit që thonë se pllakën e sheshtë të Tokës. Por është detyra jonë sa herë që një Milorad Dodik ose një Peter Handke bëjnë një akuzë duke mohuar Srebrenicën – ne themi jo, ju e keni gabim,“tha Rosensaft.
