Raca njerëzore ka qenë e fiksuar pas arritjes së pavdekësisë për mijëra vjet, por pavarësisht përparimeve të pabesueshme në shkencë dhe mjekësi të bëra gjatë shekujve të fundit, speciet tona mbeten po aq të ndjeshme ndaj procesit të plakjes sa paraardhësit tanë miliona vjet më parë.
Por në një të ardhme jo shumë të largët, përparimet në teknologjinë mjekësore mund të ofrojnë në mënyrë shumë reale një mundësi për të kthyer kohën pas dhe ndoshta përfundimisht edhe ta ndalojnë atë krejtësisht.
João Pedro de Magalhães , profesor i biogerontologjisë molekulare në Institutin e Inflamacionit dhe Plakjes në Universitetin e Birminghamit (Angli, MB) ka një teori interesante.
Duke studiuar gjenet e kafshëve jetëgjata, si balenat me kokë dhe urithi lakuriq, ai arriti në përfundimin —duke eliminuar plakjen në nivel qelizor—se ishte e mundur që njerëzit të jetonin për mijëra vjet, ndoshta edhe deri në 20.000 vjet.
Por ka një kapje – një arritje e tillë do t’u kërkonte shkencëtarëve të riprogramojnë qelizat tona, gjë që aktualisht është e pamundur me teknologjinë e sotme.
“Unë në fakt bëra disa llogaritje disa vite më parë dhe zbulova se duke trajtuar plakjen njerëzore, ne mund të jetonim më shumë se 1000 vjet,” thotë de Magalhães, duke vazhduar:
“Kohëzgjatja maksimale e jetës, duke përjashtuar aksidentet dhe vdekjen e dhunshme, mund të jetë deri në 20,000 vjet. Kjo mund të tingëllojë si shumë, por disa specie tashmë mund të jetojnë për qindra vjet – në disa raste edhe mijëra.
Dëshira për pavdekësi
Dëshira njerëzore për pavdekësi ka rrënjë të thella në psikologjinë, kulturën dhe historinë njerëzore. Është një pyetje që daton mijëra vjet dhe ka aspekte të ndryshme, filozofike dhe shkencore.
Ka më shumë aspekte kulturore dhe filozofike
Vdekja është e pashmangshme dhe e panjohur, dhe shumë njerëz i frikësohen asaj. Kërkimi i pavdekësisë mund të rrjedhë nga nevoja për të kapërcyer këtë frikë.
Po kështu, njerëzit shpesh kërkojnë kuptim dhe qëllim më të thellë në jetën e tyre. Pavdekësia mund të perceptohet si një mënyrë për të zgjeruar mundësinë për të arritur qëllimet dhe përmbushjen e jetës.
Së fundi, shumë kultura kanë mite dhe histori për pavdekësinë ose jetëgjatësinë. Këto mite mund të ndikojnë në aspiratat dhe dëshirat njerëzore.
Aspekte shkencore
Gjatë historisë, shkencëtarët kanë bërë hapa të rëndësishëm në zgjatjen e jetës njerëzore përmes trajtimeve mjekësore dhe përmirësimit të kushteve të jetesës.
Shkencëtarët studiojnë procesin e plakjes dhe kërkojnë mënyra për ta ngadalësuar apo edhe për ta ndaluar atë. Një hulumtim i tillë mund të çojë në jetëgjatësi më të gjatë dhe shëndet më të mirë në pleqëri.
Gjithashtu, përparimet në bioteknologji, gjenetikë dhe mjekësi rigjeneruese po hapin mundësi për ndërhyrje në nivel qelizor që mund të zgjasin jetëgjatësinë.
Teoritë e klonimit dhe transplantimit të organeve hapin mundësinë e krijimit të trupave ose organeve zëvendësuese për të zgjatur jetën.
Pavarësisht përparimeve në shkencë, arritja e pavdekësisë mbetet një çështje sfiduese dhe komplekse. Shumica e shkencëtarëve pajtohen se “pavdekësia e plotë”, domethënë jeta e pafund, është një qëllim shumë i pamundur dhe ndoshta i paarritshëm.
Megjithatë, kërkimi mbi procesin e plakjes dhe zhvillimi i teknologjive që zgjasin jetëgjatësinë e shëndetshme mbeten një fushë aktive e interesit shkencor.
