Shkruan: Florim ZEQA
Zgjedhja në rrethana normale e një kryeministri shqiptar në Maqedoninë e Veriut do t’na bënte të gjithëve të ndjehemi të lumtur dhe krenar, por zgjedhja e përkohshme pa mandat të plotë kushtetues dhe juridik, nuk është gjë tjetër, veçse një vetëmashtrim i shqiptarëve! Në këtë situatë të krijuar, shqiptarët kanë të drejtë për të qeshur dhe për të qarë njëkohësisht!
Kryeministër simbolik për gëzim të përkohshëm të shqiptarëve
Shqiptarët e Maqedonisë edhe pse e bën luftën “çlirimtare”, jo vetëm që nuk u çliruan nga pushtuesit maqedon, nuk e fituan asnjë të drejt kushtetuese, madje as të drejtën e popullit shtetformues, siç e kanë minoritetet tjera në rajon!
Serbët edhe pse shumëfish më pak në numër në Kosovë sesa shqiptarët në Maqedoni kanë fituar më shumë të drejta sesa çdo minoritet në shtetet e rajonit dhe në botë.
Glorifikimi i tepruar i rastit të Talat Xhaferit, si kryeministri i parë dhe historik në Maqedoninë e Veriut, paraqet (vet)mashtrimin më të madh dhe historik të shqiptarëve në këtë shtet!
Pasi dihet mirëfilli, se një qeveri kalimtare nuk ka kompetenca të plota juridike dhe as të drejtën e marrjes së vendimeve dhe as të nënshkrimit të marrëveshjeve ndërkombëtare.
Rasti i Talat Xhaferit është tregues, se sa lehtë mashtrohen shqiptarët për pozita, qofshin ato edhe të përkohshme, duke u larguar nga interesi madhor i kërkimit të drejtës ndërkombëtare për të qenë komb shtetformues në Maqedoninë e Veriut!
Pas tre muajve krenarie kombëtare, rrjedha e lumit do të kthehet në vendin e vet, pra shqiptarët do të kthehen përsëri në minoritet pa asnjë të drejt!
Pas tre muajve, ky kryeministër dhe këto parti politike shqiptare që u kënaqen me postin e një kryeministri transitor, do ta hedhin vallen ‘alla maqedonçe’ si më parë, pa e fituar asnjë të drejtë kombëtare, pra as të drejtën e dy gjuhësisë në tërë territorin e shtetit maqedon!
Por, e mira është se për këta tre muaj do të dëgjojmë fjalë të mëdha dhe glorifikues, do të dëgjojmë edhe këngë folklorike dhe patriotike, të cilave pas tre muajve do t’iu humb shija e dëgjimit!
