Në prag të 25 vjetorit të fillimit të ndërhyrjes së NATO-s, ambasadori amerikan Christopher Hill thotë për RTS se në atë kohë askush nuk ishte entuziast për bombardimet dhe se kishte shpresë se bombardimet mund të shmangeshin.
“Mendoj se kishte shpresë se mund të shmangej. Mendoj se pyetja ishte në Rambuje. Jemi përpjekur të arrijmë autonomi të gjerë për Kosovën. Pala kosovare e pranoi, por pala serbe jo. Ndërkohë, në Kosovë kishte aksione ushtarake shtesë, të cilat ne dhe aleatët tanë mendonin se duhet t’i ndalonim”.
Pritësi kërkoi që kushtet për Serbinë të ishin të papranueshme. Nga kjo distancë kohore, 25 vjet më vonë, me këtë njohuri sot, a do të thoshit se mund të ishte trajtuar ndryshe?
“Kjo quhet një pyetje kundërfaktuale. Nuk e di. Në atë kohë, askush nuk ishte entuziast për bombardimet. Pyetja ishte të ndalohej ajo që është bërë një çështje e përgjakshme dhe gjithnjë e më e përgjakshme në Kosovë. Pra, kishte një përpjekje për të ndaluar forcat e Millosheviqit. Sigurisht që nuk e prisja që 25 vjet më vonë do të flisnim për të, për retrospektivën e të gjithave. Dhe çfarë mund të bëjmë pas këtyre 25 viteve”.
Megjithatë, shumë gjëra janë ende të pazgjidhura.
“Pritshmëria jonë ishte që pas disa vitesh të gjithë të ishin në Evropë. Rezultati ishte i ndryshëm. Serbia ka një vend në BE dhe ne duhet ta ndihmojmë atë të arrijë atje”.
I pyetur si ndryshoi statusi i UÇK-së nga viti 1998, kur ShBA e kritikonte si organizate ilegale, e me pas e beri aleatin kryesor të Amerikës, Hill tha:
“Nëse shikoni se kush është partner i NATO-s, Serbia është shumë më afër NATO-s sesa Kosova. Ne punojmë çdo ditë me ushtrinë serbe, kështu që nuk mund ta pranoj premisën e pyetjes, sepse ne tani po punojmë më shumë me ushtrinë serbe sesa me UÇK-në apo çfarëdo që ka dalë prej tyre”. /Kosovatimes/
