Organizata për të drejtat e njeriut Survival International ka publikuar foto dhe video të rralla të fisit Mashco Piro, një komunitet indigjen që jeton në pyjet e shiut dhe shmang kontaktin me qytetërimin. Fotot tregojnë vendasit në breg të lumit, pranë zonës ku kompanitë e prerjes së pyjeve kanë koncesione.
Grupi lokal i të drejtave të njerëzve indigjenë FENAMAD thotë se anëtarët e fiseve kanë dalë më shpesh nga pyjet e shiut javët e fundit në kërkim të ushqimit, ndoshta për shkak të pranisë në rritje të prerësve. Vendasit u filmuan në fund të qershorit në brigjet e një lumi në rajonin Madre de Dios, në Perunë juglindore, pranë kufirit me Brazilin.
Ata rrallë shfaqen jashtë pyjeve të shiut
“Këto foto të pabesueshme tregojnë se shumë anëtarë të izoluar të Mashco Piro jetojnë vetëm disa kilometra larg vendit ku prerësit do të fillojnë punën e tyre,” tha drejtoresha e Survival International, Caroline Pearce, sipas Reuters.
Më shumë se 50 anëtarë të fisit janë parë ditët e fundit pranë fshatit të popullit Yine. Një grup tjetër prej 17 prej tyre u shfaq pranë fshatit të afërt të Puerto Nuevo, tha një organizatë joqeveritare që mbron të drejtat e njerëzve indigjenë.
Fisi Mashco Piro banon në zonën midis dy rezervateve natyrore në Madre de Dios. Ai rrallë shfaqet jashtë pyllit tropikal dhe nuk ndërvepron shumë me njerëzit e afërt Yine ose dikë tjetër.
“Në këtë periudhë të vitit, ata kërkojnë vezë breshkash në plazhe, ne dimë të gjejmë gjurmët e tyre në rërë”
Disa kompani të prerjeve të pyjeve mbajnë koncesione brenda zonave të banuara nga fisni. Kompania Canales Tahuamanu ndërtoi më shumë se 200 kilometra rrugë për kamionët e saj.
Më 28 qershor, qeveria peruane raportoi se banorët vendas kishin parë anëtarë të fisit Mashco Piro në lumin Las Piedras, 150 kilometra nga qyteti i Puerto Maldonado, kryeqyteti i rajonit Madre de Dios. Vendasit janë parë edhe përtej kufirit në Brazil, tha Rosa Padilha nga Këshilli Misionar Indigjen i Peshkopëve Katolikë Brazilianë.
“Ata po ikin nga druvarët në anën peruane. Në këtë kohë të vitit, ata kërkojnë vezë breshkash në plazhe që ne të dimë si t’i gjejmë gjurmët e tyre në rërë. Ata lënë pas shumë lëvozhga breshkash. Këto njerëzit nuk kanë paqe sepse janë gjithmonë në arrati”, tha Padilha.
