Ministrja pa portofol ne Qeverinë e Serbisë Tatjana Macura, sikurse kolegët e saj, kanë problem gjuhësore sidomos me termin spastrim. Madje me titullin ekonomist, është dashur ta mësojë këtë term i cili është i përhapur ne planin ekonomik në Serbi.
Ajo shfaq shqetësimet e saj, pa e ditur këtë term, për veprimet e Prishtinës në pjesën veriore të Kosovës duke vendosur rend e ligj. Këto veprime i konsideron “kundër” popullsisë serbe, trashëgimisë kulturore dhe të tjera dhe institucioneve të Serbisë në veri të Kosovës. Mirë që e pranon se ende ka institucione ilegale në pjesën veriore. Kjo i jep një argument Kosovës para faktorëve ndërkombëtarë. Po çfarë ka mundur të presë kjo ministre dhe kolegët e saj pas nënshkrimit të marrëveshjes kapitulluese në Kumanovë të tërheqjes së Serbisë?. “Përmes veprimeve të njëanshme dhe shkeljeve të rënda të të drejtave të njeriut të serbëve, institucionet e përkohshme në Prishtinë nuk duan gjë tjetër veçse të vazhdojnë “spastrimin e qetë etnik”, i cili fatkeqësisht ushqehet nga një ndjenjë e shprehur qartë e frikës nga bashkëjetesa në këto rrethana”. tha Matsura në një deklaratë me shkrim. Por çfarë lidhje ka kjo, me zbatimin e ligjeve të vendit, apo duan të jetojnë pa ligje. A do të lejonte Serbia në territorin e saj të jetonin pa ligje pakicat shqiptare, rumune, boshnjake, bullgare, hungareze, sllovake, ruse?.
Siç ka theksuar ajo, “që nga fillimi i sulmeve barbare, mbi 15 për qind e pjesëtarëve të popullit serb janë larguar nga Kosova. Po si janë larguar ata dhe kur? Janë larguar pas marrëveshjes së Kumanovës, shumica e të cilëve kanë marrë pjesë në mënyrë direke e indirekte në dhunën që kanë ushtruar ndaj shqiptarëve, për cka është krijuar edhe Gjykata Ndërkombëtare, ku shteti i saj është detyruar ti dorëzojë urdhërdhëniëst dhe një pjesë të kriminelëve. Ndoshta njeriu edhe mund të gabojë në vlerësime, e di apo nuk e di termin spastrim të një ministre e cila ka lindur dhe është rritur pranë akademisë policore, klaneve kriminale dhe çerdhes se radikalëve serb. Besoj se ne moshën e saj 18 vjeçare ajo duhet ta ketë mbajtur mend organizimin mitingut të madh i Vidovdanit në Gazimestan, kur karnevalit iu bashkuan pothuajse çdo shtëpi serbe në Kosovë, e ku dëgjoheshin parolla ‘ubij shqipara”. Është e kuptueshme që asnjë kriminel nuk qëndron në vendin e krimit. Mund të kthehet për ndonjë plaçkë por për të qëndruar jo nga frika e dënimit për të bërat e tij. Sot qytetarët serbë jetojnë të lirë në Kosovën e pavarur, lëvizin lirshëm, flasin në gjuhën e tyre me të gjitha të drejtat anë e kënd Kosovës.
