Shkruan: Skënder MULLIQI
Nuk është hera e parë që Serbia fletë për okupim të Kosovës, siq u aktualizua këtyre ditëve me deklartën e presidentit serb Aleksandër Vuçiq. Këtë gjë e kishte kërkuar edhe patriarku i Kishës Ortodokse Serbe, Pavle. Ai kishte thënë së “ Serbia duhet të shprehë vëndosmëri për të rivendosur sovranitetin e saj në Kosovë e Metohi”, siq e quajnë Kosovën e pavarur shovenistët serbomëdhenj.Të njëjën gjë e përseriti presidenti i Serbisë, për të bërë bujë në opinion dhe për të zhvendosur vëmendjen e publikut në Serbi, se seriozisht është duke iu luhatur pozita nga problemet e grumbulluara. Kosovën pos ideve megallomane për formimin e Serbisë së Madhe, është e qartë se Vuçiqi e ka adut të fortë për të mbetur sa më gjatë në pushtet. Kjo qasje e re dhe e vjetër me pikat e proklamuara nga shumë kush po shihet se Vuçiq është duke u shërbye me manipulime dhe zëvëndësim të tezave . Zatën në një formë apo tjetër presidenti serb, pranoj marrëveshjën franko-gjermane, e cila bie ndesh më qendrimet e proklamuara të tija për opinion, dhe bien ndesh me kushtetutën e Serbisë, ku Kosova figuron pjesë përbërëse e saj. Prapë , nga shumë kush marrëveshja franko- gjermane e Brukselit dhe ankesi i Ohrit nënkuptojnë njohjen faktike të shtetit të Republikës të Kosovës.Vuçiq në njërën ndër pikat thotë se duhet të rivendosen gjykatat, policia serbe , autoritetet shtetërore, alfabeti cirilik ,njohja e dinarit. Ai vet kishte kërkuar që serbët ti braktisin të gjitha institucionet legjitime të Kosovës. Është e pa pranueshme, kthimi i një pushteti të huaj në Kosovë. Kjo nuk ndodhë dhe as që ka ndodhur dikund në shtetet e botës demokratike, e nuk do të ndodhë as në Kosovë. Integrimi i minoritetit serb është domodoshmëri dhe në të mirën e tyre, duke iu ikur kështu planeve mashtruese dhe manipuluese të presidentit serb. Kjo sigurisht së është një iluzion serbomadh i Vuçiqit që nuk do të realizohet. Serbia në dekadën e fundit sistematikisht është putinizuar në hapësirën politike dhe hapësirën mediatike. BE-ja dhe NATO nuk janë synim i Serbisë, sepse ky shtet drejtohet nga një regjim autoritar. Beogradi zyrtar po kamuflon dhe po e mashtron BE-në , e në fakt lidhjet e forta dhe serioze po i mbanë më Rusinë dhe Kinën .Është absurditet nëse mendohet që Vuçiqi të reformohet, kur mbanë damkën e kriminelit të luftës. Në qarqe të informuara dëgjohet se SHBA-të kanë zgjedhur “durimin strategjik” kur bëhet fjalë për Serbinë. Gjë që i jep ende pak hapësirë për manovrim Vuçiqit.Tashmë nga pikat e proklamuara që mund të lëxohen midis rreshtave Vuçiqi e pranon gabimin e thirrjes që iu ka bërë serbëve që të largohen nga institucionet e Kosovës. Në këtë pikë minoritetin serb e solli Serbia, e jo Kosova siq u pretendua nga BE-ja, e cila pa asnjë faj na ndëshkojë më masa ekonomike . Dhe , presidenti serb nuk u ndalë në veprimet e tija të rrezikshme për paqe, duke ndermarrë aksion terrorist në Banjskë për ndarje të Kosovës. Presidenti serb në vend që të preferon gjuhën e dialogut me të cilën e ka plotë gojën, në fakt vendosi të përdorë gjuhën e armëve, që nuk i doli ashtu në Banjskë, dhe që nuk do ti dalë çdo tentim tjetër siq edhe e synon . Ka bërë shumë gabime për vet serbët, që tash dëshiron tia faturon pushtetit të Prishtinës, duke lansuar edhe pikat e proklamuara. Serbët i gëzojnë të gjitha të drejtat barazi më shqiptarët si popull shtet formues që janë.Por, ajo çka po kërkon Serbia, pushtim të tokave dhe shkatërrim të shtetësisë , është e pa pranueshme për Kosovën. Asociacioni është pretekst i ndarjës mbi bazat etnike, siç po e përmbanë quditërishtë edhe BE-ja .Shumë intelektualë serb, mos shpalljën okupim të Kosovës nga Vuçiqi, e shohin si kapitulim me deklaratën që dha, e që këta bëhën sikur kanë harruar se Kosova gjithmonë ka qenë dhe është e shqiptarëve.Okupatore ishte Serbia me shekujë e cila e humbi luftën në vitin 1999, duke ikur me bishtë nën shalë.Sigurisht së kthimin e proceseve mbrapa nuk do ta lejojnë më kurrë shqiptarët.
