E gjithë zhurma e politikës ditore dhe neglizhenca dhe kthimi i kokës nuk mund ta mbytin dëshminë e vuajtjeve të fëmijëve në bodrumin e bibliotekës së qytetit “Hivzi Sulejmani” në Prishtinë. Instalimi duhej të zgjaste një vit. Familjet këmbëngulën që ajo të mos mbyllej
Si e përshkruani dhimbjen torturuese kronike? Shkatërruese, pa fund. Agoni? Mpirje? Shumë i vdekur? Një gur? ferr.
Nuk ka fjalë që mund të përshkruajnë grisjen e zemrës dhe shpërbërjen e shpirtit të prindërve, fëmijët e të cilëve u vranë nga e keqja e luftës. Por lotët e tyre janë fjalë që duhen shkruar, për të kujtuar tragjedinë, për të na kujtuar tmerrin dhe për të na goditur me shuplakë sa herë që gjaku vlon.
Kicma – kështu quhet pjesa e Prishtinës, në këndin e bodrumit të bibliotekës së qytetit “Hivzi Suljejmani”, ekziston një dëshmi e vuajtjeve të tmerrshme dhe monstruoze të fëmijëve. Kur hapet dera masive e bodrumit, shtylla kurrizore këputet nën peshën e 1133 emrave të fëmijëve që morën jetën, të shkruar sipas rendit alfabetik.
E gjithë zhurma e politikës ditore dhe neglizhenca dhe kthimi i kokës nuk mund ta mbytin dëshminë e vuajtjeve të fëmijëve në bodrumin e bibliotekës së qytetit “Hivzi Sulejmani” në Prishtinë. Instalimi duhej të zgjaste një vit. Familjet këmbëngulën që ajo të mos mbyllej
Si e përshkruani dhimbjen torturuese kronike? Shkatërruese, pa fund. Agoni? Mpirje? Shumë i vdekur? Një gur? ferr.
Nuk ka fjalë që mund të përshkruajnë grisjen e zemrës dhe shpërbërjen e shpirtit të prindërve, fëmijët e të cilëve u vranë nga e keqja e luftës. Por lotët e tyre janë fjalë që duhen shkruar, për të kujtuar tragjedinë, për të na kujtuar tmerrin dhe për të na goditur me shuplakë sa herë që gjaku vlon.
Kicma – kështu quhet pjesa e Prishtinës, në këndin e bodrumit të bibliotekës së qytetit “Hivzi Suljejmani”, ekziston një dëshmi e vuajtjeve të tmerrshme dhe monstruoze të fëmijëve. Kur hapet dera masive e bodrumit, shtylla kurrizore këputet nën peshën e 1133 emrave të fëmijëve që morën jetën, të shkruar sipas rendit alfabetik.
