Shkruan: Skënder MULLIQI
Mjaftë gjatë u tolerua politika dyfytyrëshe e Aleksandër Vuçiqit, veçmas kur bëhet fjalë për procesin e ngecur të dialogut. BE-në presidenti serb po e shfrytëzon mirë për donacione të majme, kurse Rusinë për t’i arritur objektivat politike pushtuese, në projektin fashizoid për Serbi të Madhe, apo të një mini Jugosllavie. Për këtë qëllim edhe u mbajt në Beograd tubimi gjithë serb kleornacionalist. Krahas zhvillimit të dialogut për këto 12 vite sa është Vuçiq në pushtetin e Serbisë, me të gjitha forcat është duke bërë opstrukcione të ndryshme politike të përfiton në kohë dhe në mundësinë e ndërrimit të konstelacioneve politike në Evropë dhe në Amerikë. Bisedimet nuk sollën asgjë në synimin për normalizim të marrëdhënieve se Serbia nuk po i heq nga agjenda pushtimet territoriale ndaj fqinjëve dhe Kosovës, duke besuar në ndihmën e Rusisë. Ky synim serbomadh u sforcua shumë në dy vitet e gjysmë të fundit, kur Putin bëri invazion ushtarak në Ukrainë. Gjithë kohën sa u zhvilluan bisedimet Kosovë-Serbi, presidenti serb, i shfrytëzojë këto që më kërcënime të destabilizojë Kosovën. Ndodhën shumë incidente me përmasa tragjike në veri të vendit të sponsorizuara nga bandat e strukturave paralele serbe, në krye më Listën Serbe dhe krerët e saj, Rakiq, Veselinoviq dhe Radojqiq. Këta terroristë me bandat e tyre, provokuan gjendjen në veri më incidente të deri të akti terrorist në Banjskë, i cili ende nuk mori epilogun e pritur të ndëshkimit të regjimit të Vuçiqit, ku pa direktivat e tij, nuk ka pasur gjasa as teorike të futet banda terroriste në brendi të vendit prej 30 vetave apo më shumë, me gjithë atë arsenal të sofistikuar armatimi. U formua një komision nga BE-ja, por deri më tash pa ndonjë rezultat konkret. Këtyre ditëve edhe u ngritë një aktakuzë nga organet tona që është një punë e mirë, por zor të besohet së Vuçiqi i cili mbanë lidhje të ngushta më Radojqiqin të jua dorëzon atë organeve tona të shtetit. Nuk e bënë dorëzimin se prapa aktit në Banjskë fshihet ai vetë, dhe për faktin se në preambulën serbe kushtetuese, Kosova figuron si pjesë e Serbisë. Koha do të tregojë se çfarë zhvillimesh do të kemi në këtë drejtim. Të gjitha këto dhe proklamimi i fundit 7 pikësh nga presidenti serb i cili i nxori serbët nga të gjitha institucionet e shtetit të Kosovës, ka bërë që të kemi trajektoren më rënëse deri më tash, të Serbisë dhe të Kosovës. Nëse Beogradi përmes Asociacionit famoz po kërkon ndarje etnike të Kosovës, Prishtina zyrtare ka treguar vendosmëri që nuk mund ta tolerojë këtë, dhe asnjë status kuo politike, me tentimin serb për të krijuar gjoja fakte të reja në terren me lojërat politike të shekullit të kaluar.Qveria e Kosovës shtriu për herë të parë sovranitetin në veri të vendit, që është edhe në të mirën e minoritetit serb. Integrimi i minoritetit serb, nënkupton mos formim të Asociacionit. Kthimi në institucione të serbëve mund të behët vetëm me ligjet dhe kushtetutën e vendit, e jo me direktivat e proklamuara të Vuçiqit. Prandaj, Kosova nuk do të ulet në tryezën e bisedimeve dhe të negociojë gjëra të tilla ndërhyrëse në Kushtetutën tonë. Përshkallëzimi i fundit i tensioneve paraqet një pengesë serioze për çdo vazhdim të dialogut të jo sinqertë deri më tash, nga ana e Borrellit, Lajqakut dhe Eskobarit, por së fundi edhe të Makronit. Nëse vazhdohet dialogu siç edhe kërkohet vazhdimisht nga BE dhe Amerika, kërkesat primare e palës së Kosovës duhet të jenë pranimi pa kushte të pavarësisë të Kosovës, pranimi i marrëveshjeve të Brukselit dhe të Ohrit,nga Vuçiqi, dhe të dialogohet vetëm për çështje teknike. Nëse ky proces vazhdohet me agjenda të stërvjetëruara dhe me anime nga Serbia, e një regjimi me kriminelë të luftës, negociatat nuk do të gjejnë asnjë zgjidhje për normalizim të marrëdhënieve, që do të ndikonte në sigurinë dhe stabilitetin e Ballkanit
