Shkruan: Shqiprim PULA
Qysh vite më parë, në Arbëri tek një oborr, e bënë praktikë të shkonin për ankimim e spiunim, individë miop në politikë.
Herë shkonte njëri e herë tjetri, me një morri akuzash për njëri tjetrin!.
Eunukët kur vinin, këta, të njëjtën gjë bënin.
Vite me radhë, Eunukët vinin e të shashtisur iknin, se herë njëri e herë tjetri, për njëritjetrin, një morri akuzash ngritnin.
Si njëri ashtu dhe tjetri, para Eunukëve për kundërshtarin akuza të rënda ngritnin.
Eunukët, njërit dorën i’a shtrëngonin tjetrin e përqafonin, akuzat në heshtje i dëgjonin.
Eunukët, tani edhe n’a kërcënojnë!, po ne, ne mbetemi të akuzuar e të sharë nga po ai oborr.
Eunukët, n’a bërtasin
Eunukët, n’a kritikojnë
Eunukët, vëmendje kërkojnë
Eunukët, vullnet n’a imponojnë
Eunukët, të trembur me trishtim n’a tregojnë
Eunukët, edhe rrezik n’a kallxojnë
[ eu·nuch ] Eunukët ..!!!
