Shkruan: Skënder MULLIQI
Marrëzitë serbe janë në thelbin e historisë së tyre. Këto marrëzi i kanë ngritur në nivelin e kolektivitetit, dhe assesi që po mendojnë të lirohen prej tyre. Papërgjegjësitë flagrante ndaj pasojave reale të vendimeve politike më logjikë pushtuese,i demonstruan historikisht, e në mënyrën më brutale në luftën e viteve të 90-ta, nga Sllobodan Millosheviqi. Lufta në Ukrainë nga ngritur pasionet serbe putiniste të argumentojnë mundësinë që shpëtimtari Putin të hedhë një bombë dhe të djegë botën, ku pas bombës vjen Rendi i Ri dhe epoka serbo-ruse në Evropë. Ky është ilustrimi më i mirë së deri ku kanë shkuar marrëzitë serbe. Prandaj dehumanizimi i kundërshtarëve është një shoqërues tipik i këtij çrregullimi: kundërshtarët nuk perceptohen si kundërshtarë të thjeshtë politikë, por kundërshtar qenia e të cilëve duhet të zhbëhet. Shqiptarët po klasifikohen si ekzemplarë” të një klase të jo qenieve që duhet të vritën. Serbia dhe serbët po manifestojnë kundër popujve të tjerë në Ballkan të keqën më të madhe njerëzore, mos të them shtazore, me veprimet e tyre. E kanë pranuar moti në kokët e tyre logjikën fashiste putiniste e millosheviqiane. Edhe Rusia “nuk po vret qeniet njerëzore”, por po vret” nazistet” thotë Putin. Këto janë marrëzi dhe poshtërsitë sllave ortodokse të ngjizura në thellësinë e shpirtit të tyre të prishtë ndaj të gjithë të tjerëve. Dhe, bota demokratike nuk ka se si mos ti urrejë satanët, të cilët në Evropë dhe në Ballkan po e luajnë vallen e djallit. Armiqësia e Rusisë ndaj Perëndimit dhe të Serbisë ndaj shqiptarëve është rezultat i një refleksi të tillë irracional e infantil. Nuk po dalin këto dy shtete nga spiralja se agresori gjithmonë është humbës. Politika e bazuar në motive irracionale duhet përkufizim të jetë irracionale. Kostoja e këtyre marrëzive janë iluzionet serbe të bazuara në fitoren e Putinit në Ukrainë janë justifikimi më i keq i mundshëm. Bota demokratike nuk do të lejon të humb luftën nga fanatikët dhe autokratet, se dihet pastaj se me çfarë do të përballën. Presidenti serb tenton ta prezantojë veten si një faktor stabilizues në Ballkan, dhe punon për ndryshim më dhunë të kufijve legjitim të shteteve në rajon. Serbia moti ka rënë në duar të ultranacionalistëve, të cilët nuk po ju shmangën narrativave nacionaliste serbomëdha, duke shtyrë kombet evropiane dhe ballkanike ne gjakderdhje si në vitin 1939 dhe ne Ballkan në vitet e 90-ta. Paqja evropiane varet dhe bazohet në sisteme dhe botëkuptime demokratike, liberale dhe pluraliste. Kjo është arsyeja pse të gjitha regjimet autokratike nacionaliste janë armiqtë e mëdhenj të Evropës. Për sa kohë që kemi sisteme autokratike të mbështetura në logjikën nacionaliste, siguria në Evropë është e rrezikuar. Kur të gjithë kombet përparimtare në Evropë dhe Ballkan po mendojnë dhe po punojnë seriozisht për përgatitjet ushtarake për një konflikt me Putinistet, Serbia në anën tjetër po luan lojën me Putinin për Serbi të Madhe, ne mes të Evropës, dhe po mendojnë se do të mbesin pa u ndëshkuar? Nëse ky projekt fashist nuk ju lejua ta realizon Millosheviqi më luftë, zor të jetë e besueshme që Serbia e Vuqiqit të lejohet ta bënë faktike Serbinë e Madhe.
