Shkruan: Skënder MULLIQI
Nëse ishte përgjegjës Sllobodan Millosheviq për luftën e përgjakshme në ish-Jugosllavi me mijëra viktima dhe shkatërrime materiale, po aq përgjegjës është presidenti aktual i Serbisë për destabilizim të rajonit dhe të kërcënimeve me luftë për ndarjen e Kosovës. Ky është përgjegjës për të gjitha pengesat e proceseve pozitive politike dhe ekonomike në Ballkan. Vuqiq po mbjellë urrejtje të madhe ndaj shqiptarëve në çdo aspekt dhe në çdo kohë, duke kërcënuar më luftë .Praktika e sprovuar e komunistëve sipas të cilës fajin për gjithçka e ka “ armiku i jashtëm”, bënë që autokratet te vazhdojnë të përdorin çdo metodë për pushtime të reja, në dëm të kombeve tjerë. Kur është fjala për Vuqiqin dihet së është kriminelë lufte dhe nuk e ka vështirë për vendime për gjakderdhje të reja në Ballkan. Ky po akuzon botën perëndimore dhe NATO-ne, që ja kanë marrë Kosovën, të cilën Serbia kurrë se ka pasur të vetën. Gjithashtu po lëshon akuza së Serbisë nga Perëndimi po synohet ti mbetet vetëm Pashallëku i Beogradit, zaten që edhe ishte dashur të ndodhë .Serbia është ajo që bota e civilizuar nuk i beson pas luftës në ish –Jugosllavi dhe pas asaj së ajo ishte protagoniste e disa luftërave të mëdha në Evropë . Politika serbe u bazua gjithmonë në elaborate të hartuara nga akademiket kundër popujëve të tjerë në Ballkan, e më së shumti kundër shqiptarëve. Historia e konfirmon shpesh këtë. Serbia është një shtet ku rolin vendimtar në përcaktimet politike e ka Kisha Ortodokse Serbe, e cila në luftën e fundit ishte udhëheqja shpirtërore e gjenocidit serb mbi boshnjakët në BH dhe mbi shqiptarët e Kosovës. Është kombi që më së shumti mëkatoi kundër shqiptarëve, dhe sigurisht së këtë komb Zoti do ta dërgon në zjarrin e Ferrit. Zjarrin qe e ndezën terroristet Vuqiq dhe Radojqiq, në Banjskë u dogjën vete. Gjatë krejt pas luftën ndërmorën një serë veprimesh destruktivë duke cenuar paqen dhe stabilitetin në veri të Mitrovicës. Por ‘tetë më zero’ kastës së kriminelëve serb, ju bani Albin Kurti, duke i ndjekur strukturat kriminele nga veriu më bisht nën shalë, të cilët e kishin shndërruar këtë pjesë vitale të vendit, për shumë vite në Eldorado të çdo lloj të krimit dhe të kontrabandave. Kontrollin e plotë në këtë pjesë të vendit e ka Prishtina zyrtare, e presidenti serb lë të cilët e pështillet si pordha në tlina. Shumë po i shalakuqën në paraqitje publike gorrilës veshët dhe buzet e trasha,e të kuqe si bytha e pelës. Vuqiqi shkojë larg duke marrë aktivitete të dhunshme edhe ndaj Policisë të Kosovës, dhe pjesëtarëve te KFOR-it duke I lënduar disa prej tyre .Mjaftë gjatë qëndruan kriminelët “Rojat e Urës” mbi lumin Iber duke rrah dhe maltretuar shqiptarët. Këtë zinxhir krimi vuqiqian e shkëputi Qeveria në krye më kryeministrin, Albin Kurti., duke vu rend dhe ligj. Thirrjet abstrakte për
paqe nuk mjaftojnë siç po përdorin këtë retorikë Putin dhe Vuqiq. “Paqja” nuk është një term që na lejon të nxjerrim dallimin vendimtar politik që na nevojitet. Kur Putini shpalli ndërhyrjen ushtarake ne Ukrainë, tha se donte të qetësonte dhe “denazifikonte” Ukrainën. Këtë po e pretendon edhe presidenti serb në Ballkan. Kjo është teza më e rrezikshme e luftës për mundësinë e spastrimeve etnike dhe gjenocidit .Kjo në fakt fshehë tendencën e hapur për zhdukjen e një shteti tjetër, përmes përdorimit të dhunës të cilën gjë po e pretendon edhe Vuqiqi në veri të Kosovës. Ultranacionalizmi serbo-rus sinjalizon agoninë e vdekjes së pushtetit kombëtar.
