Ministria e Jashtme e Azerbajxhanit thirri ambasadorin e BE-së Peter Michalko dhe paraqiti një notë proteste kundër rezolutës së miratuar nga Parlamenti Evropian më 24 tetor. Dokumenti përmban kritika ndaj Bakut në lidhje me respektimin e të drejtave të njeriut, duke përfshirë popullsinë armene në Karabakh.
Shërbimi diplomatik i Azerbajxhanit e quajti rezolutën një fushatë “për të denigruar vendin përmes institucioneve të ndryshme të BE-së”. Për më tepër, Ministria e Jashtme beson se rezoluta minon përpjekjet për të vendosur paqen në rajon dhe “inkurajon revanshizmin në Armeni”.
Rezoluta, në veçanti, thekson se në prag të samitit të klimës COP29 në Azerbajxhan, presioni është rritur ndaj gazetarëve, aktivistëve dhe liderëve të opozitës për shkak të pikëpamjeve të tyre politike.
Dokumenti thekson se shkeljet e vazhdueshme të të drejtave të njeriut në Azerbajxhan janë të papajtueshme me mbajtjen e COP29 në këtë vend. Udhëheqësit e BE-së janë të ftuar të përdorin këtë ngjarje për t’i kujtuar Azerbajxhanit detyrimet e tij ndërkombëtare.
Përveç kësaj, Bashkimi Evropian është i ftuar t’i japë fund varësisë së tij nga importet e gazit nga Azerbajxhani.
Ndër të tjera, Parlamenti Evropian i bëri thirrje Bakut që të lejojë kthimin e sigurt të popullsisë armene në Karabakh, t’u sigurojë atyre të drejta të barabarta civile, kulturore dhe fetare dhe gjithashtu “të tërheqë trupat nga i gjithë territori sovran i Armenisë”.
Eurodeputetët kërkuan gjithashtu nga Bashkimi Evropian që t’i sigurojë Jerevanit një paketë ndihme për të përmbushur nevojat humanitare të armenëve që u larguan nga shtëpitë e tyre në Karabak.
- Karabaku, sipas ligjit ndërkombëtar, i përket Azerbajxhanit, por Baku nuk e ka kontrolluar territorin e tij që nga fillimi i viteve 1990. Në vitin 2020, si rezultat i operacioneve ushtarake, ushtria e Azerbajxhanit ktheu një pjesë të konsiderueshme të territoreve nën kontrollin e saj.
- Në vitin 2023, Azerbajxhani kreu një operacion ushtarak afatshkurtër në Karabakh, si rezultat i të cilit vendosi plotësisht kontrollin e tij mbi rajonin dhe Republika e panjohur e Nagorno-Karabakut, në të cilën jetonte popullsia kryesisht armene, pushoi së ekzistuari. Rreth 120 mijë njerëz u detyruan të linin shtëpitë e tyre nga frika e persekutimit nga Azerbajxhani. Në të njëjtën kohë, Baku i bëri thirrje popullatës vendase që të pranojë nënshtetësinë e Azerbajxhanit dhe të mos largohet nga shtëpitë e tyre.
- Armenia dhe Azerbajxhani nuk kanë nënshkruar ende një traktat paqeje. Palët kryejnë delimitimin dhe përcaktimin e kufijve.
- Presidenti i Azerbajxhanit Ilham Aliyev dhe kryeministri armen Nikol Pashinyan u takuan më 24 tetor në samitin e BRICS në Kazan. Pas takimit, kryeministri armen deklaroi se traktati i paqes ishte rënë dakord me afërsisht 80-90%, palët kishin përgatitur formulime të njohjes reciproke të integritetit territorial dhe mungesës së pretendimeve reciproke në të ardhmen.
- Baku kritikoi më parë propozimin e Armenisë për të nënshkruar klauzolat e dakorduara të traktatit dhe për të ruajtur dispozitat e papajtuara për fazat e ardhshme të negociatave.
- Në muajt e fundit, Azerbajxhani i ka paraqitur dy kërkesa Armenisë: të mbështesë propozimin e Bakut për të shpërbërë Grupin e Minskut të OSBE-së dhe të ndryshojë Kushtetutën armene. Baku nuk është i kënaqur me referencën ndaj rezolutës së përbashkët të SSR-së Armene dhe Nagorno-Karabakut “Për Ribashkimin” e vitit 1989 përmes Deklaratës së Pavarësisë së vendit.
