Deri në fund të javës, qeveria e Barnier, e cila u emërua më 5 shtator të këtij viti, do t’i nënshtrohet votimit të mosbesimit.
Me shumë mundësi, ky votim do të jetë i suksesshëm, duke pasur parasysh se partitë në pushtet nuk kanë shumicën në parlament.
Barnier u përpoq në minutën e fundit të arrinte një marrëveshje me Mbledhjen Kombëtare, një parti e ekstremit të djathtë që ka vota të mjaftueshme për të “kaluar” buxhetin përmes një votimi së bashku me autoritetet, por edhe kjo dështoi.
Shkak i kolapsit të negociatave me Asamblenë Kombëtare, por edhe me socialistët, është plani i Barnier për të ulur shpenzimet për programet sociale në vlerën 40 miliardë euro.
Barnier kishte një tjetër “mashtrim” në mëngë, që është një pjesë e ligjit që lejon kryeministrin të kalojë një buxhet apo çdo propozim tjetër legjislativ pa votim në parlament.
Por, ishte pikërisht kjo lëvizje që bëri që partitë opozitare, që kanë shumicën, të nisin një votë mosbesimi, e cila ndoshta do të ketë më shumë se sa duhet mbështetje.
Megjithatë, këto dy koalicione ndoshta do të kthehen në negociata kur Barnier të tërhiqet zyrtarisht. Ata do të formonin një shumicë mjaftueshëm të qëndrueshme dhe do t’i jepnin Francës stabilitetin që i nevojitet.
Është e qartë se tani do të nisin bisedimet e reja dhe e sigurt është që Mbledhja Kombëtare nuk do të vijë në pushtet. Edhe para zgjedhjeve, kjo parti ishte në margjina politike, duke pasur parasysh se të gjitha partitë kryesore vendosën të mos negociojnë me partitë e ekstremit të djathtë.
