Shkruan: Safet SYLA
Për njerëzit që përfitojnë, por nuk nderojnë
Ka njerëz që gjithmonë shfaqen kur kanë nevojë, që kërkojnë ndihmë, mbështetje, apo një dorë të zgjatur. Janë ata që e gjejnë te ti forcën dhe bujarinë për të ecur përpara, por kur vjen koha për të kthyer nderin, për të thënë një “faleminderit,” ose për të qenë aty kur ti, ke nevojë, zhduken sikur të mos ekzistojnë.
Është një zhgënjim i thellë kur e kupton që zemërgjerësia jote shihet vetëm si një mundësi për përfitim, dhe jo si një lidhje respekti e mirënjohjeje. Në fund të fundit, askush nuk pret shpërblime materiale, por respekti dhe vlerësimi janë minimumi njerëzor që gjithsecili duhet të tregojë.
Por çfarë duhet të bësh me këta njerëz? Të zemërohesh? T’i largosh? Apo të ndalosh së ndihmuari të tjerët? Jo domosdoshmërisht. Ajo që duhet të bësh është të vlerësosh më mirë se kujt i jep kohën, energjinë dhe mbështetjen tënde.
Zgjidh kujt ndihmon. Jo të gjithë meritojnë të jenë pjesë e zemrës tënde. Përfito nga përvoja dhe investo tek ata që e dinë vlerën e ndihmës tënde.
Vendos kufij. Nuk je i/e detyruar të japësh gjithmonë, sidomos kur ndihma jote kthehet në shfrytëzim.
Fokusohu tek vetja. Energjia dhe koha jote janë të vlefshme. Mos e lejo askënd të të bëjë të ndihesh më pak i/e rëndësishëm/e vetëm sepse ata nuk të vlerësojnë.
Mos ndrysho vlerat e tua. Edhe pse disa njerëz nuk e meritojnë, të qenit i/e mirë dhe bujar/e është virtyt. Mbaje, por përdore me mençuri.
Në fund, jeta ka mënyrat e saj për të vendosur ekuilibra. Ata që nuk dinë të nderojnë, një ditë do të ndjejnë boshllëkun që kanë krijuar vetë, dhe ti do të mbetesh me ndërgjegje të pastër, duke ditur që ke dhënë pa pritur asgjë në këmbim.
