Shkruan: Halil GECI
Historia e Partisë Demokratike të Kosovës (PDK) shpesh përshkruhet si një rrugë e errët, e mbushur me skandale, akuza për krime dhe tradhti ndaj interesave kombëtare.
Edhe pse Hashim Thaçi sot gjendet në Hagë duke u përballur me drejtësinë për akuza të rënda, përfshirë vrasje të shqiptarëve dhe krime kundër njerëzimit, politika dhe qasjet që ai ndoqi duket se po vijojnë të zbatohen nga udhëheqësit aktualë të partisë, si Memli Krasniqi dhe Vlora Çitaku. E fundit, nga kritikët shpesh cilësohet si “Kosovska Devojka.” Këta udhëheqës, që shihen si trashëgimtarë të Thaçit, akuzohen për ndjekjen e një agjende që perceptohet si e dëmshme për interesat e Kosovës.
Akuzat për tradhti dhe dëmtim të sovranitetit
Kritikët i fajësojnë këto figura për veprime që kanë dëmtuar rëndë sovranitetin e vendit, përfshirë tradhtinë e pretenduar për të shpëtuar figurat e Hagës të përfshira në krime të rënda dhe për mbështetjen e marrëveshjeve të konsideruara të dëmshme për Kosovën.
Një shembull i përmendur është vizita e Vlorës Çitaku në Beograd, për të cilën spekulohet se synonte “takimin me nënën Salë.” Kjo vizitë është lidhur me përpjekjet për të negociuar dorëzimin e Mitrovicës dhe krijimin e “Zajednicës” (Asociacionit të Komunave me Shumicë Serbe) në këmbim të lirimit të të ashtuquajturit “Polari.”
Ndërkohë, figura të tjera si Bernard Nikaj dhe Petrit Selimi janë raportuar se i janë drejtuar Brukselit për të kërkuar heqjen e masave ndaj Kosovës, duke nxitur perceptime se kanë mbështetur kompromise të dëmshme për vendin.
Memli Krasniqi dhe vazhdimi i politikave të Thaçit
Memli Krasniqi shpesh konsiderohet nga kritikët si trashëgimtari politik i Thaçit, i cili po thellon politikat që kanë dëmtuar rëndë interesat kombëtare. Për shumë, është e vështirë të besohet se brenda radhëve politike të Kosovës ka individë që perceptohen si kaq të pabesë ndaj shtetit dhe qytetarëve të tyre.
Lidhja me rrjetet kriminale
Partia Demokratike e Kosovës ka qenë prej kohësh nën akuza për lidhje me rrethe kriminale që kanë përfituar ekonomikisht dhe politikisht në kurriz të qytetarëve.
Megjithëse disa individë nga ky rreth sot ndodhen në Hagë për akuza të rënda, përfshirë urdhërimin e vrasjeve të shqiptarëve, të tjerë vijojnë të jenë të lirë dhe kanë grumbulluar pasuri të mëdha, shpesh përmes aktiviteteve të dyshimta.
Në këtë kontekst, Vlora Çitaku përmendet si një ndër figurat më të afërta politike të Hashim Thaçit. Ajo akuzohet për një rol kyç në krijimin e lidhjeve me zyrtarët amerikanë dhe për një qasje që perceptohet si servile ndaj politikës ndërkombëtare, shpesh në dëm të interesave të Kosovës.
Projekte të diskutueshme dhe ndikimi i Thaçit
Në diskutime për çështje të ndjeshme si ndarja territoriale e Kosovës apo ekstraterritorialiteti i manastireve, emrat e Vlorës Çitaku dhe Memli Krasniqit janë përmendur shpesh. Projekti i ndarjes së Kosovës dhe dhënia e tokave Malit të Zi janë vetëm disa nga politikat që kanë sjellë debat të gjerë publik.
Roli i Hashim Thaçit në këto projekte shpesh përmendet si pjesë e bashkëpunimit me figura si Edi Rama, Aleksandar Vuçiq dhe Baton Haxhiu. Ky rreth politik dhe mediatik është akuzuar për ndërmarrje që kanë vënë në pikëpyetje sovranitetin e Kosovës, duke favorizuar interesat personale dhe ndërkombëtare mbi ato kombëtare.
Roli i LDK-së dhe bashkëpunimi me PDK-në
Përveç PDK-së, Lidhja Demokratike e Kosovës (LDK) ka dhënë mbështetje të heshtur ose të drejtpërdrejtë për politikat e Thaçit. Kritikët theksojnë se pa miratimin ose bashkëpunimin e LDK-së, shumë vendime që janë konsideruar të dëmshme për Kosovën nuk do të ishin realizuar.
Ky bashkëpunim mes LDK-së dhe Thaçit ka kontribuuar në një klimë politike ku interesat partiake dhe personale janë vënë mbi interesat e vendit. Për shumë qytetarë, ky bashkëpunim ka sjellë zhgënjim të madh dhe ka thelluar ndarjet politike.
Përfundimi
Akuzat ndaj PDK-së dhe rrethit të saj politik mbeten një njollë e madhe në historinë e politikës kosovare. Perceptimi i një klase politike që vendos interesat personale mbi ato kombëtare ka krijuar një klimë mosbesimi, duke dëmtuar rëndë besimin e qytetarëve në institucionet e vendit. Për Kosovën, ardhmëria duket e pasigurt nëse këto praktika vijojnë të jenë pjesë e politikës së ditës.
