Nuk është kurrë e lehtë të jesh prind. Cdo prind dwsiron vetem me te miren per femijet e tij, por duhet te kuptoje se nuk eshte aho qe mendon ai, por ajo qe duan trashegimtaret e tyre.
Sapo ndërgjegjësohen për rrethinën e tyre, fëmijët vërejnë gjëra të ndryshme, veçanërisht pasi jetojmë në një shoqëri konkurruese. Nuk janë të rralla rastet kur krahasojnë pamjen e jashtme apo statusin familjar, notat e shkollës etj. Dhe këtu hyjnë në lojë prindërit të cilët mendojnë se duke e krahasuar fëmijën e tyre me të tjerët dhe duke bërë lloj-lloj vërejtjesh për këtë, do të zgjojnë dëshirën për të qenë më të mirë – as që e kuptojnë se sa gabim e kanë! Pothuajse gjithmonë, një qëndrim i tillë shkakton ndikime negative që pengojnë fëmijët të rriten në njerëz të vetëdijshëm, të pjekur dhe të suksesshëm, transmeton sd.rs.
Inferioriteti
Nëse vazhdimisht i thoni fëmijës suaj që të shikojë dikë që është më i aftë në disa gjëra se ai, ai do të fillojë të ndihet i pavlerë. Ai do të krijojë një imazh për veten se nuk është mjaftueshëm i aftë për të bërë diçka, kështu që do të mbysë të gjitha talentet dhe interesat e tij brenda vetes. Në vend që të bëhet një adoleshent që është i vetëdijshëm për vlerat dhe aftësitë e tij, ai do të bëhet një person inferior dhe do të besojë se të gjithë të tjerët janë më të mirë se ai.
Ju po shkatërroni vetëbesimin e fëmijëve.
Fëmijët i marrin kritikat nga mami dhe babi shumë personalisht. Ata mund të mendojnë se ka diçka që nuk shkon me ta, veçanërisht nëse u kujtohet vazhdimisht se nuk janë mjaft të mirë në krahasim me fëmijët e tjerë.
Humor i ulët dhe humbje e motivimit
Mund të shihet tek fëmijët se ata ndihen të lodhur, të rraskapitur dhe të shqetësuar, të gjitha për shkak të emocioneve që lindin tek ata nga krahasimi i tyre me të tjerët. Motivimi i tyre për të bërë ndonjë gjë po gërryhet dhe ata nuk gjejnë kënaqësi në asgjë. Dhe niveli i stresit vetëm rritet, sepse ata duan të përmbushin pritshmëritë tuaja.
Ndjenja e padëshirueshmërisë
Gjëja më e keqe për zhvillimin e duhur të një fëmije është ta ndash atë nga origjinaliteti dhe ta detyrosh të jetë versioni i vetes që u pëlqen prindërve, sepse kështu ata “kurojnë komplekset” ose duan të arrijnë gjithçka që nuk arritën të bëjnë përmes trashëgimtarëve të tyre.
Refuzimi në një moshë kaq të butë, që mund ta bëni në mënyrë të pandërgjegjshme, është shumë problematik për shëndetin mendor të fëmijës. Mos harroni, një person i rritur kështu nuk do të jetë kurrë në gjendje të jetë i lumtur.
