“Dhe të shqetësohemi për popullin serb… Tani më lejoni t’ju pyes, si mund të vijë Milorad Dodik në Parlamentin serb për të paraqitur diçka, dhe ai, Stevandić dhe Višković, kur për ta është lëshuar një urdhër arresti ndërkombëtar? Ata e organizuan qëllimisht dhunën e 15 marsit, vetëm që Republika Srpska dhe ajo që nuk po ndodh në Republikën Srpska? Dhe çfarë do të bëjmë për këtë, nuk e dimë”, tha Vuçiq.
Vuçiq ose ka dezinformuar qëllimisht publikun në Serbi ose është i painformuar sepse nuk ka një “urdhër arresti ndërkombëtar” të lëshuar për Milorad Dodik, Nenad Stevandiq dhe Radovan Višković, por një urdhërarrest qendror brenda Bosnjë-Hercegovinës.
Urdhër arresti ndërkombëtar lëshohet nga Interpoli me kërkesë të gjyqësorit vendas dhe që kjo të ndodhë duhet të përcaktohet se të arratisurit nuk janë në dispozicion të autoriteteve vendase.
Në këtë mënyrë, Vuçiq u përpoq edhe një herë të lidhë dy gjëra që nuk janë të lidhura në thelb. Njëri është procesi që po zhvillohet kundër udhëheqjes së RS për sulmin ndaj rendit kushtetues të shtetit dhe procesi tjetër është protesta e studentëve për vdekjen e 16 personave në Novi Sad dhe regjimit që Vuçiq vendosi në Serbi.
Meqenëse është e vështirë të besohet se Vuçiq, si president i Serbisë, është i painformuar për urdhërarrestin e treshes nga RS, lind pyetja nëse ai po dërgon një mesazh në këtë mënyrë se ata aktualisht nuk janë të mirëpritur në Beograd.
Mesazhi i dytë më i ashpër i ndërtimit të Vuçiqit për udhëheqjen e RS-së është se ata janë bërë vetëm një nga lodrat në përpjekjen e tij për të ndalur protestat e studentëve. Problemet me të cilat përballen Dodik, Stevandiq dhe Višković tani janë vetëm ngjarje anësore për Vuçiqin që ai i përdor për të zgjidhur problemet e tij të brendshme.
