PRINDËRIT e ushtarit izraelit Matan Angrest, i mbajtur nga Hamasi që nga sulmi i 7 tetorit në Izrael, kanë publikuar fotografi dhe sonte planifikojnë të publikojnë një video që tregon kapjen dhe linçimin e tij në Gaza, në një përpjekje për të rritur presionin për lirimin e tij.
Videoja, të cilën Anat dhe Haggai Angrest vendosën t’ia tregojnë publikut, tregon djalin e tyre duke u nxjerrë me forcë nga një tank pranë postës ushtarake të Nahal Oz dhe duke u rrahur brutalisht nga një turmë. Matan, një anëtar i ekuipazhit të tankeve dhe banor i Kiryat Bialik në Izraelin verior, u kap gjatë fazave fillestare të sulmit të befasishëm dhe që atëherë ka qenë në Gaza.
“Ne kemi vendosur të bëjmë gjithçka që duhet për ta nxjerrë djalin tonë nga ky ferr,” thanë Angrests në një deklaratë që shoqëroi publikimin e videos. Siç raporton Ynet , Anat Angrest nuk e ka parë deri më tani videon të cilën e ka parë vetëm bashkëshorti i saj. Por në një postim në faqen e Instagramit “bring.matan.home.now” ajo ka shkruar se nuk i mbetet gjë tjetër veçse ta shikojë dhe ta postojë.
“Më duhej të lija mënjanë ndjenjat e mia dhe të fokusohesha në atë që duhej bërë – për të treguar dhunën që kishte vuajtur djali im dhe nevojën urgjente për ta sjellë atë në shtëpi”, shkroi ajo.
“Qeveria e ka braktisur tashmë një herë”
Ajo shtoi se familja e kishte humbur besimin te qeveria. “Ai është lënë pas një herë më parë,” tha ajo, duke aluduar për një marrëveshje të mëparshme shkëmbimi pengjesh nga e cila ai ishte përjashtuar. “Ne kishim frikë të flisnim sepse ai është ushtar, por tani e kuptojmë – shteti lejon që ushtarët të lihen pas.”
Kujdes: Fotografia e mëposhtme mund të jetë shqetësuese për disa lexues.
Nëna e Matan tha se ajo ia tregoi videon vëllait të tij dhe planifikon t’i ndajë pamjet me motrën dhe gjyshërit e tij, të mbijetuarit e Holokaustit, të cilët thotë se tani po përjetojnë trauma të reja. “Sa herë që dikush afër tij sheh pamjet, kjo ndikon në shëndetin e tyre – dhe timin”, tha ajo.
“Për një vit e gjysmë, 59 civilë janë varrosur nën tokë, duke paguar çmimin e dështimit kombëtar dhe duke vuajtur abuzimin e përditshëm,” shtoi ajo. “Djali im është në një kafaz, i uritur, pa rrezet e diellit. Nuk ka domosdoshmëri më të madhe morale sesa ta sjellësh atë – dhe të gjithë pengjet – në shtëpi. Tani.”
