Shkruan: Skënder MULLIQI
Kjo krizë institucionale për mos formim të organeve nga kuvendarët për të 12 here , ka një vazhdimësi nga e kaluara .Shteti pa asnjë nevojë, por vetëm për teke përsonale të individëve në krye të opozitës , është bllokuar , nuk ka dyshim më për këtë.Ka bukur shumë njerëz në mes të marimangës dhe fijët lidhin besnikët e tyre të ngushtë nga bota biznisore , nëntokën politike , median e bindur më një strukturim të gjanë klintelistë.Lumir Abdigjiku i LDK -së, dhe dy liderët tjerë të opozitës nuk po i përgjigjëm ftesës të Albin Kurtit, së kan plane që më do kusht mos të lejohet që LVV si parti fituese të formojë organet e shtetit, por ata të bashkohët dhe së bashku më minoritete dhe Listën Serpka të formojnë një qeveri sipas formules së tyre.Kushtetuta dhe ligji nuk zbatohen për ta, por vetëm ju shërbejnë si mjete qeverisjeje sipas interpretimit të tyre. Kjo krizë është unike në shumë mënyra .Kemi rebelim të kuvendarëve më prapavijë të thellë politike dhe të rrezikshme për të ardhmën e vendit.Kjo është krizë unike që ishte dashur të këtë një zgjidhje autentike .Rendit të vjetër të qeverisjes më vendin të shprehem kështu, i ka humbur legjitimiteti i tij.Duhet lëshuar vend në qasje të re politike .Istitucionet shtetërore kanë mbetur peng të gardës se vjetër politike për vazhdimin e pazarëve aty ku i kanë lënë sa ishin në pushtet.Nuk ka dyshim së ka pasur abuzime më institucione shtetërore më parë.Abuzimet janë institucionalizuar dhe nuk po lejohet krijimi i një realiteti cilësht të ri , në të cilin nuk kemi më demokraci jo funksionale , brëndësinë e së cilës e kanë gërryer nga brenda krimba zorrësh politik.Ky kapitull krize institucionale dhe politike mund të përfundojë në mënyra të ndryshme , nga të cilat siq më duket mua për momentin , ekziston vetëm një ,që është demokratike dhe paqësore , duke krijuar unitet aq të nevojshem.Dhe, nese nuk funsionin asgje tjetër, mbeten zgjedhjet e parkohshme për të spastruar skënën politike nga keqëbërsitë jo të paktë.Kjo sigurishtë që nuk do të jetë fundi i kësaj historie , por vetëm fillimi i demokratizimit të vertëtë të shoqërisë , që kërkon angazhim në maratonë.Kjo do të kërkojë aftësi dhe pjekuri të madhe politike, që japin shpresë se ne si shoqëri kemi kapacitetin për këtë.Kosovës dhe shqiptarëve nuk ju duhet logjika autokratike e shekullit të kaluar që ende nuk është çrrënjosur.Kemi hapëruar në shkullin 21 të demokracisë liberale në botën e përparuar, dhe vetëm ecja jonë përpara na shpëton si shtet dhe si komb .Kjo sikur po harrohet dhe po harrohet gjithashtu e kaluara e largët dhe afertë, së bashku më viktimat e shumta njerëzore dhe materjale , për të pasur shtetin tonë sovran dhe të pavarur nga Serbia grabitqare.Dikush me pahir apo më vetëdije po na ndjellë hasmin e serbomadhisë edhe një herë të dera.
