Shkruan: Rasim SMAJLAJ
Qytetari i Kosovës ka votuar. Ka shpresuar. Ka pritur. Dhe po pret ende. Në vend që të shohë qeveri funksionale dhe institucione që marrin vendime në shërbim të tij, po shikon një kastë politike që sillet sikur pushteti është pronë private dhe Kuvendi një teatër për pazare e interesa personale.
Pytja që sot buçet në mendjet dhe zemrat e njerëzve është e thjeshtë:
Edhe sa duhet të presim ne, qytetarët, që deputetët – ata që vetë i zgjodhëm – ta formojnë qeverinë?
Përfaqësim apo kapje e votës?
Kur votuesi shkon në kuti të votimit, ai nuk zgjedh një emër për t’u bërë i famshëm apo i pasur. Ai zgjedh një përfaqësues, një zë në Kuvend që do të jetë i zëshëm për hallet, nevojat dhe sfidat e popullit. Por çfarë ndodh kur ky përfaqësues, pas votës, harron popullin dhe i përkushtohet tekeve personale, gotës së vet dhe planeve të tij politike?
A është ky përfaqësim, apo tradhti ndaj besimit qytetar?
Kuvendi i bllokimeve, jo i zgjidhjeve
Në vend të një Kuvendi që prodhon ligje, kemi një Kuvend që prodhon krizë. Në vend të një qeverie që reflekton vullnetin popullor, kemi pazare politike për poste, hakmarrje mes partive, dhe bllokim të çdo procesi institucional.
Kush humb nga kjo? Qytetari i zakonshëm.
Ai që nuk ka punë.
Ai që mezi po ia del me çmimet dhe shumë probleme tjera që botrish jan të njohura për ne, ndërsa deputetët marrin rroga e majme.
Koha e përgjegjësisë, jo e harresës
Deputetët e zgjedhur duhet të kuptojnë një gjë thelbësore: Vota nuk është çek i bardhë. Është një besim që duhet respektuar me punë, përkushtim dhe veprim. Të mos harrojnë se populli që i ngre, mund edhe t’i rrëzojë.
Nëse nuk janë të gatshëm të formojnë qeveri, të krijojnë stabilitet institucional dhe të përfaqësojnë interesin e përgjithshëm, atëherë le të japin dorëheqje dhe të kthejnë mandatin.
Përfundim
Kosova ka nevojë për përfaqësues që e duan vendin më shumë se veten. Qytetari nuk mund të presë pafund. Durimi nuk është i pashtershëm. Në demokraci, pushteti nuk është rehati – është përgjegjësi.
Dhe sot, qytetari e pyet me të drejtë:
A jeni aty për ne, apo për vete?
