Mohammad Hossein Rangbaran, një zyrtar i lartë dhe këshilltar në Ministrinë e Punëve të Jashtme, konfirmoi se komploti ishte neutralizuar falë asaj që ai e quajti “masa të sakta sigurie”.
Duke e përshkruar përpjekjen si një “konspiracion të madh”, Rangbaran ia atribuoi meritat komunitetit të inteligjencës së Iranit, të cilin e quajti “ushtarët tanë të panjohur”, për parandalimin e asaj që mund të kishte qenë një akt serioz agresioni në ditët e fundit.
Informacioni vjen ndërsa Araghchi përgatitet të marrë pjesë në bisedimet kyçe në Gjenevë me trojkën evropiane – Gjermaninë, Francën dhe Mbretërinë e Bashkuar – mes tensioneve në rritje midis Iranit dhe Izraelit.
Në një postim në X Network, Rangbaran e lidhi drejtpërdrejt atentatin me angazhimin diplomatik të Araghchi-t, duke nënkuptuar se regjimi izraelit kërkoi të minonte pozicionin e Iranit përmes përdorimit të fshehtë të dhunës.
Rangbaran theksoi se kërcënimi ishte “real dhe serioz”, duke reflektuar sa të larta janë rreziqet në krizën aktuale rajonale, si dhe rëndësinë simbolike të rolit diplomatik të Araghchi-t.
Në fjalimin e tij, Rangbaran e portretizoi Araghchi-n jo vetëm si një diplomat me përvojë, por edhe si një zyrtar të përkushtuar të Republikës Islamike. Ai theksoi se Ministri i Punëve të Jashtme “nuk e sheh veten vetëm si diplomat, por si një ushtar në shërbim të atdheut të tij”.
Duke tërhequr një paralele simbolike me komandantin e vrarë të Brigadës Quds, Gjeneralin Qassem Soleimani, Rangbaran tha se Araghchi “po kërkonte martirizimin në të njëjtën rrugë”. Ai përfundoi duke u bërë thirrje iranianëve të mbështesin Araghchi-n dhe kolegët e tij në përpjekjet e tyre për të mbrojtur sovranitetin dhe të drejtat e Iranit në skenën globale.
Zbulimi vjen pas masave të shtuara të sigurisë për zyrtarët e lartë iranianë, ndërsa Teherani paralajmëron për operacione të intensifikuara të inteligjencës izraelite që synojnë figurat kryesore dhe institucionet kryesore. Araghchi, një ish-negociator bërthamor me përvojë të gjerë në diplomacinë perëndimore, e ka profilizuar veten si një zë qendror në përgjigjen e Iranit ndaj presionit të përbashkët nga Uashingtoni dhe Tel Avivi.
