Shkruan: Rasim SMAJLAJ
Thënia “Feja e shqiptarit është shqiptaria” bart një peshë historike e kombëtare që ka bashkuar shqiptarët në kohë të vështira, por siç thua me të drejtë – pse nuk po na bashkon sot për shtetin tonë?
NUK ËSHTË KISHA AS XHAMIJA – FEJA E SHQIPTARIT ËSHTË SHQIPTARIA!
Thënia e famshme e Pashko Vasës, “Mos shikoni kisha e xhamia, feja e shqiptarit është shqiptaria,” nuk është vetëm varg poetik – është betim i gjakut, frymëzimi i një kombi që u ngrit mbi ndarjet dhe u bashkua në emër të lirisë.
Në asnjë popull tjetër nuk gjenden nën një flamur katolikë, myslimanë, bektashinj e ortodoksë, pa u therur, pa u ndarë.
Në asnjë komb tjetër nuk festohet Bajrami, Pashkët dhe 28 Nëntori me të njëjtin gëzim.
Shqiptarët janë kampionë të tolerancës ndërfetare – dhe këtë e thotë bota mbarë.
Po atëherë, pse nuk jemi të tillë edhe për shtetin tonë?
Pse bëhemi vëllezër në fe, e armiq në politikë?
Pse ndajmë bukën në sofrat familjare, e nuk ndajmë përgjegjësinë për shtetin që po na rrëshqet nga duart?
Në vend të bashkimit kemi inat. Në vend të shtetndërtimit kemi grupe.
U bashkuam për flamur, por u përçam për poste.
U kthyem nga mërgimi për të ndërtuar, por tani po ikim për të mos u kyer më.
Toleruam fene e tjetrit, por nuk po durojmë bindjen e tjetrit.
Dhe shteti ynë po vuan jo nga armiku i jashtëm – por nga mosdurimi i brendshëm.
Kush e tradhton shqiptarinë – nuk ka as fe, as flamur.
Sot, shqiptaria nuk ka nevojë për fjalë të mëdha, por për veprime të ndershme.
Për gjykata që s’shiten, për deputetë që s’blehen, për qytetarë që nuk heshtin.
Nëse feja na mëson dashuri, respekt e sakrificë – atëherë shqiptaria duhet të na mësojë përgjegjësi, drejtësi dhe përkushtim ndaj shtetit.
Tolerantë për fenë, por të egër ndaj kombit? Jo, mjaft më.
Është koha ta rikujtojmë:
Shqiptaria nuk është kartë identiteti – është sjellje, është vetëdije, është përkushtim i përditshëm për ta bërë këtë vend të jetueshëm.
Feja e shqiptarit është shqiptaria – dhe nëse nuk e jetojmë këtë thënie sot, atëherë s’kemi të drejtë as ta përdorim si krenari nëpër fjalime.
