Shkruan: Rasim SMAJLAJ
Në një kohë kur skena politike në Kosovë është kthyer në arenë heshtjeje, blofesh politike dhe kokëfortësie të dëmshme për qytetarin, një zë u dëgjua para të gjithëve.
Fatmir Limaj, me gjuhë të qartë dhe me përgjegjësi shtetërore, tha:
“Duhet të ulemi në tavolinë dhe t’i japim fund këtij ngërçi institucional.”
Kur ai e tha këtë, shumë heshtën. Disa bënin llogari, të tjerët bënin akuza, e një pjesë thjesht bënin sikur nuk dëgjuan.
Por sot, Kushtetuesja e Kosovës tha pikërisht atë që Limaj kishte paralajmëruar me kohë – se institucionet duhet të formohen, se afatet ekzistojnë dhe nuk ka më justifikime.
Ironikja? Politika s’po flet, po flet Kushtetuta.
E padrejta? Ai që flet me përgjegjësi, po injorohet – dhe ata që heshtin, po e ngulfatin shtetin.
E vërteta? Limaj tregoi vizion, të tjerët thjesht mbetën peng i llogarive personale.
Në vend se të dëgjohet ajo që duhet, po zvarritemi drejt një krize që askush nuk ka të drejtë ta prodhojë. Sepse vendi ka nevojë për institucione, për dialog e për maturi – jo për inate dhe pazare në prapaskenë.
Koha po kalon, afatet po mbarojnë.
Dëgjojeni Fatmir Limajn – ose përballuni me pasojat që Kushtetuesja tashmë i ka paralajmēruar.
