Shkruan: Rasim SMAJLAJ
Presidenti Historik, Ibrahim Rugova, e kërkonte unitetin si oksigjen për shtetin që po lindte. Sot, Kosova është sërish para një prove ekzistenciale – por kësaj radhe, në heshtje dhe në vetmi. Përfaqësuesit e UÇK-së janë në Hagë. Jo për ndonjë krim personal, por sepse ishin prijësit e luftës për liri.
A është kjo drejtësi? Apo një përpjekje e heshtur për të rishkruar historinë e Kosovës?
Nëse këta burra dënohen – dënohet vetë identiteti i shtetit tonë. Dënohet ideja e çlirimit. Dënohen ata që u ngritën kundër gjenocidit. Dhe atëherë, çfarë mbetet nga Kosova?
Kosova sot ka nevojë për unitet politik dhe qytetar, për lobim të organizuar ndërkombëtar, për medie që flasin, jo heshtin, për diasporë që reagon, dhe për udhëheqës që bashkojnë – jo përçajnë.
Kjo nuk është vetëm një betejë ligjore. Është betejë për të ardhmen tonë kombëtare.
Mos të mashtrohemi: shumë shtete janë zhdukur jo prej luftës, por prej përçarjes dhe heshtjes. A do të jemi edhe ne një faqe e harruar në historinë e Ballkanit?
Po nuk u bashkuam sot, nesër mund të mos kemi më çka të mbrojmë.
